Towarzystwo Św. Pawła - Założyciel - ksiądz Jakub Alberione (1884

Błogosławiony Jakub Alberione (1884 - 1971)

'Oto on: pokorny, cichy, niestrudzony, pogrążony w swoich myślach dążących od modlitwy do czynu, zawsze uważny na znaki czasu. Nasz ksiądz Alberione dał Kościołowi nowe środki wyrazu, nowe sposoby wykorzystania sił i możliwości apostolskich. Pozwól, abym jako papież, w imieniu całego Kościoła, wyraził Ci swoją wdzięczność'.

Te słowa papież Paweł VI skierował 28 czerwca 1969 roku do księdza Alberione, gdy przybył on na audiencję wraz z uczestnikami drugiej kapituły generalnej oraz z gronem licznej reprezentacji paulistów i paulistek. Przy tej okazji papież odznaczył Założyciela krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice (Za zasługi dla Kościoła i Papieża).

Dwa lata później, wieczorem 26 listopada 1971 roku, Paweł VI odwiedził umierającego księdza Alberione. O godzinie 18.26 tego samego dnia ksiądz Alberione skończył swoją ziemską wędrówkę.
Ostatnie słowa skierowane do swoich 'synów i córek' są jego testamentem duchowym i zaproszeniem do nadziei: 'Umieram... Modlę się za wszystkich. Raj!'

Kalendarium

1884 (4 kwietnia) Jakub, piąte z siedmiorga dzieci Michała Alberione i Teresy Alocco, rodzi się w San Lorenzo di Fossano (prowincja Cuneo, diecezja Fossano, północne Włochy).

1884 (5 kwietnia) Zostaje ochrzczony w kościółku św. Wawrzyńca.

1892 Najprawdopodobniej w tym roku Jakub zapytany w szkole przez swoją nauczycielkę (Rosina Cardona) o swoją przyszłość, odpowiedział: 'Zostanę księdzem!'. W Wielkim Poście tego roku przyjmuje Pierwszą Komunię Świętą w kościele parafialnym św. Marcina w Cherasco (Cuneo).

1893 (15 listopada) W Cherasco otrzymuje sakrament bierzmowania z rąk biskupa Re, ordynariusza Alby.

1896 (25 października) Wstępuje do arcybiskupiego seminarium w Bra (Cuneo).

1900 Po kilku miesiącach przemyśleń, modlitwy, nieprzerwanej lektury i pracy w polu, w październiku, za radą swojego proboszcza, ks. Giovanni Battista Montersino, wstępuje do seminarium w Albie (Cuneo), gdzie spotyka swojego wielkiego kierownika duchowego; jest nim kanonik Francesco Chiesa.

1900 (31 grudnia) Po mszy św. o północy, odprawionej w katedrze w Albie, spędza noc na modlitwie. Za sprawą szczególnego światła, które płynie z Hostii, decyduje: 'Zrobić coś dla Pana i dla ludzi nowego wieku'.

1902 (8 grudnia) Przywdziewa sutannę.

1904 (26 listopada) W Cherasco umiera jego ojciec, Michał Alberione.

1906 (24 czerwca) Otrzymuje tonsurę i niższe święcenia.

1906 (29 czerwca) W uroczystość świętych Piotra i Pawła otrzymuje subdiakonat. (14 października) W niedzielę, w którą wspomina się Boże Macierzyństwo Maryi, otrzymuje diakonat.

1907 (29 czerwca) W katedrze w Albie biskup Re udziela mu święceń kapłańskich. (30 czerwca) Uroczysta Msza św. prymicyjna w Cherasco w kościele parafialnym św. Marcina. Wśród obecnych są: mama, która dużo modliła się za syna, i proboszcz, ks. Montersino, który mu 'zawsze pomagał i towarzyszył aż do ołtarza'. (17 grudnia) Uzyskuje licencjat z teologii w Genui; w roku następnym otrzymuje dyplom.

1908 Po sześciu miesiącach wikariatu w Narzole, gdzie 'odkrywa' i zaprasza do seminarium małego Józefa Giaccardo, późniejszego błogosławionego, zostaje kierownikiem duchowym w seminarium w Albie.

1913 (12 września) W Sanktuarium Matki Bożej (delia Moretta) w Albie zapada przełomowa decyzja: biskup Re powierza mu odpowiedzialność za pismo Gazzetta d'Alba.

1914 (20 sierpnia) W dniu, w którym umiera papież Pius X, w wynajętym mieszkaniu przy piazza Cherasca 2 w Albie, ks. Jakub Alberione odprawia godzinną adorację i błogosławi domy; otwierając Szkołę Drukarską Małego Robotnika, kładzie fundament pod przyszłe Towarzystwo Świętego Pawła SSP. Ma tylko dwóch chłopców: Desideria Costę i Torquata Armani.

1915 (15 czerwca) Daje początek pierwszej wspólnocie żeńskiej Sióstr Córek Świętego Pawła FSP.

1916 (12 marca) Definitywne oddziela się od ks. Rosa, który w początkowej fazie pomagał mu w zakładaniu instytutu. 1917 (30 czerwca) Zatwierdzenie Unii Współpracowników Paulińskich.

1921 (5 października) Pierwsza profesja zakonna w Towarzystwie św. Pawła.

1923 Cudowne uzdrowienie z ciężkiej choroby. Założyciel przypisuje swoje uzdrowienie św. Pawłowi.

1924 (10 lutego) Daje początek pierwszej wspólnocie Sióstr Uczennic Boskiego Mistrza (PDDM). (kwiecień) Rozpoczyna w Albie druk czasopisma L'Aspirante, założonego przez ks. Zena Saltini, dla dzieci z Akcji Katolickiej. (1 października) Rozpoczyna wydawanie własnego periodyku dla dzieci II Giornalino.

1926 (13 stycznia) Pauliści pod przewodnictwem ks. Giaccarda wyjeżdżają do Rzymu, aby tam założyć dom.

1931 (sierpień) W siedemnaście lat od chwili założenia Zgromadzenia pojawiają się pierwsze fundacje za granicą, począwszy od Ameryki Południowej. (25 grudnia) Ukazuje się pierwszy numer Famiglia Cristiana.

1938 (7 października) Daje początek pierwszej wspólnocie Sióstr Jezusa Dobrego Pasterza SGBP (zwanych później pasterzankami).

1939 Otwierają się nowe perspektywy w apostolacie paulińskim: apostolat kinematografii z Romana Editrice Film (REF), późniejszym San Paolo Film (SPF), a dzisiejszym Audiovisivi San Paolo.

1941 (10 maja) Pius XII zatwierdza Konstytucje Towarzystwa Świętego Pawła.

1957 Ks. Alberione gromadzi pierwsze siostry dla nowej wspólnoty żeńskiej - Instytutu Królowej Apostołów (siostry apostolinki). Oficjalną datą założenia fundacji jest 8 września 1959 roku.

1958 Zakłada instytuty agregowane: dla kobiet - Instytut Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny (IMSA) oraz Instytut Archanioła Gabriela (ISGA) - dla mężczyzn.

1959 Zakłada instytut agregowany Jezusa Kapłana (IGS) dla kapłanów diecezjalnych i biskupów.

1960 Zakłada instytut agregowany Świętej Rodziny (ISF) dla małżonków. (8 kwietnia) Cztery instytuty agregowane zostają oficjalnie zatwierdzone przez władze kościelne.

1962 (11 października) Założyciel bierze udział w obradach Soboru Watykańskiego II.

1966 Błogosławi studio nagrań paulistów w Albano Laziale (Rzym) i nową drukarnię Famiglia Cristiana w Albie.

1969 (22 kwietnia) Uczestniczy w otwarciu II Specjalnej Kapituły Generalnej Towarzystwa Świętego Pawła. (28 czerwca) Podczas specjalnej audiencji, udzielonej Rodzinie Paulińskiej przez papieża Pawła VI, ksiądz Alberione zostaje odznaczony orderem Pro Ecclesia et Pontifice.

1971 (26 listopada) Ks. Jakub Alberione umiera w Rzymie w wieku 87 lat i 8 miesięcy. Godzinę przed śmiercią odwiedza go papież Paweł VI. Założyciel zostaje pochowany w kaplicy pod kryptą Sanktuarium Królowej Apostołów w Rzymie.

1982 (19 czerwca) Otwarcie w Albie procesu beatyfikacyjnego; jego część informacyjna w Kurii Rzymskiej kończy się 17 czerwca 1987 roku.

1996 (25 czerwca) Zostaje ogłoszony dekret o heroiczności cnót księdza Alberione.

2003 (27 kwietnia) Papież Jan Paweł II beatyfikuje ks. Jakuba Alberione, wynosząc go na ołtarze.

Bł. Jakub Alberione był prawdziwym człowiekiem modlitwy.

Często powtarzał : 'Jeżeli Pan domu nie zbuduje, na próżno trudzą się ci, którzy go wznoszą.' (Ps 127,1) 'Praca bez adoracji redukuje się do "cimbalum tinnens", to znaczy rzeczy, które nie mają życia ani zasług.' (CISP, str. 98)

'Modlitwa jest tym boskim środkiem, poprzez który rozmawiamy z Bogiem, uprzedzając w pewien sposób nasze zajęcie, które będziemy mieli w Niebie. Jest tym boskim środkiem, który czyni słabych mocnymi; jest tym wielkim pocieszeniem, które Bóg dał ludziom; jest tym wielkim bogactwem, przeciwko któremu diabeł najwięcej kusi. Modlitwa jest wielkim poleceniem Jezusa Mistrza.' (HM I, str. 90)

'Naszym pierwszym obowiązkiem, pierwszym wielkim środkiem, prawdziwą gwarancją powodzenia, wszędzie, jest modlitwa... Ona jest życiem dawanym naszym dziełom, trwałym życiem.' (CISP, str. l04) 'O, kapłanie pisarzu, owoc pracy więcej zależy od twoich kolan, niż od twego pióra! Więcej od twojej Mszy świętej, niż od twojej techniki! Więcej od twego rachunku sumienia, niż od twojej wiedzy!' (tamże, str. 20)

Bł. Jakub Alberione przypisywał rolę rozstrzygającą o swojej decyzji o kapłaństwie modlitwom matki, która zawsze w sposób szczególny go strzegła, i swojej pobożnej nauczycielce, która zawsze prosiła Boga o dar kapłaństwa dla któregoś ze swoich uczniów. Na modlitwie również odczytał misję, do której Pan go wzywał. 'Modlił się, bo chciał - napisał jeden z biografów - i chciał, ponieważ myślał dosłownie tak, jak nauczał, że modlitwa dla człowieka, chrześcijanina, zakonnika, kapłana jest pierwszym i największym obowiązkiem. Słowa Pana: Beze mnie nic nie możecie uczynić, nie były dla niego pięknym paradoksem, ale dogmatem wiary, przekonaniem, które stało się życiem.'

Jeszcze w odległym roku 1918 bł. Jakub Alberione, pod natchnieniem Ducha Świętego, zapowiedział wielkość swojego dzieła w słowach skierowanych do pierwszych podopiecznych: 'Podnieście oczy, przypatrzcie się wielkiemu drzewu, którego wierzchołka nie widać: oto nasz Dom, który rzeczywiście jest potężnym drzewem; jesteście zaledwie u jego korzeni. Tak, nasz obecny Dom jest tylko korzeniem tego olbrzymiego drzewa [w języku włoskim nieprzetłumaczalna gra słów: albero -drzewo; alberone -olbrzymie drzewo; Alberione]. Znajdujecie się u stóp wielkiej góry; wspinajcie się, a dostrzeżecie horyzont, cały świat'.

Dziś pauliści i paulistki, rozsiani po całym świecie, dziękują Bogu za to, że dał swojemu Kościołowi tego niestrudzonego apostoła. Bł. Jakub Alberione jest twórcą 5 instytutów zakonnych, 4 świeckich oraz jednego stowarzyszenia, które tworzą razem Rodzinę Świętego Pawła. Sam nieustannie powtarzał, że taka jest wola Pana i że doświadczył szczególnej interwencji fizycznej i duchowej świętego Pawła. Stąd też wszyscy członkowie Rodziny Świętego Pawła powinni uważać Pawła Apostoła za jedynego ojca, mistrza i prawdziwego założyciela.

Linki do innych stron poświęconych bł. Jakubowi Alberione

Strona oficjalna w języku włoskim, poświęcona postaci błogosławionego Jakuba Alberione.

Strony przedstawiające życie i działalność ks. Jakuba Alberione.

Servis internetowy MATEUSZ.PL

Internetowa wersja artykułu ks. Ryszarda Marii Tomaszewskiego, paulisty, ukazującego postawę świętości według ks. Alberione.

Tygodnik Katolicki NIEDZIELA