Czytania

Strona główna Czytania

WSPOMNIENIE ŚW. FILIPA NEREUSZA, PREZBITERA (czytania z dnia)

SOBOTA VII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE (Jk 5,13-20)

Namaszczenie chorych

Czytanie z Listu świętego Jakuba Apostoła.

Najmilsi:
Spotkało kogoś z was nieszczęście? Niech się modli. Jest ktoś radośnie usposobiony? Niech śpiewa hymny. Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone.
Wyznawajcie zatem sobie nawzajem grzechy, módlcie się jeden za drugiego, byście odzyskali zdrowie. Wielką moc posiada wytrwała modlitwa sprawiedliwego. Eliasz był człowiekiem podobnym do nas i modlił się usilnie, by deszcz nie padał, i nie padał deszcz na ziemię przez trzy lata i sześć miesięcy. I znów błagał, i niebiosa spuściły deszcz, a ziemia wydała swój plon.
Bracia moi, jeśliby ktokolwiek z was zszedł z drogi prawdy, a drugi go nawrócił, niech wie, że kto nawrócił grzesznika z jego błędnej drogi, wybawi duszę jego od śmierci i zakryje liczne grzechy.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 141,1-2.3 i 8)

Refren: Moja modlitwa jest jak dym kadzidła.

Do Ciebie wołam, Panie, pośpiesz mi z pomocą, *
usłysz mój głos, gdy wołam do Ciebie.
Niech moja modlitwa wznosi się przed Tobą jak kadzidło, *
a podniesione moje ręce, jak ofiara wieczorna.

Postaw, Panie, straż przy moich ustach *
i wartę przy bramie warg moich.
Do Ciebie bowiem, Panie, zwracam moje oczy, *
do Ciebie się uciekam, nie gub mojej duszy.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 11,25)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mk 10,13-16)

Jezus błogosławi dzieci

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Przynosili Jezusowi dzieci, żeby ich dotknął; lecz uczniowie szorstko zabraniali im tego.
A Jezus widząc to, oburzył się i rzekł do nich: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem należy królestwo Boże. Zaprawdę powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego”.
I biorąc je w objęcia, kładł na nie ręce i błogosławił je.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

Splecione dłonie

„Modlić się – mówi Catherine de Hueck Doherty – to trzymać Boga za rękę. Czasem do Niego mówisz, czasem nie, ale jesteś z Nim nieustannie”. Dlatego podpatrując małe dzieci i ich rodziców, możemy uczyć się modlitwy, której istota wcale nie leży w mądrości i ilości powtarzanych słów, ale w ufności. Małe dziecko trzyma mocno dłoń swoich najbliższych, bo wie, że samo sobie nie poradzi. Tylko razem z nimi może czuć się bezpieczne. Modlić się to trzymać się Boga z całej siły. W porównaniu z Nim nic nie ma większego znaczenia. Wszystkie sprawy odnajdą swoje miejsce, kiedy On będzie w centrum naszego życia.

Panie Jezu, udziel mi łaski, abym kochał Cię całym sercem i aby inni, których spotkam, także mogli Cię pokochać. Naucz mnie modlić się z ufnością dziecka.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2018”
Autor: O. Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła