Czytania

Strona główna Czytania

SOBOTA XV TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (Mi 2,1-5)

Zapowiedź kary Bożej za ucisk ludu

Czytanie z Księgi proroka Micheasza.

Biada tym, którzy planują nieprawość i obmyślają zło na swych łożach! Gdy świta poranek, wykonują je, bo jest ono w mocy ich rąk. Gdy pożądają pól, zagarniają je, gdy domów - to je zabierają; biorą w niewolę męża wraz z jego domem, człowieka z jego dziedzictwem.
Przeto tak mówi Pan. „Oto Ja zamierzam zesłać na to plemię niedolę, od której nie uchylicie waszych karków i nie będziecie dumnie chodzić, bo będzie to czas nieszczęścia. W owym dniu wygłoszą przeciw wam satyrę, podniosą wielki lament, mówiąc: «Jesteśmy ograbieni do szczętu! Dział mego ludu przemierzony sznurem i nie ma, kto by go przywrócił; pola nasze przydzielono grabieżcy».
Przeto nie będziesz mieć nikogo, kto by rzucał sznurem na dział w zgromadzeniu Pana”.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 10,1-2.3-4.7-8.14)

Refren: Nie zapomnij o ubogich, Panie.

Dlaczego z dala stoisz, o Panie, *
ukrywasz się w czasach ucisku,
gdy występny się pyszni, biedny jest w udręce *
i ulega podstępom, które tamten uknuł.

Bo chełpi się grzesznik swą pożądliwością, *
bluźni drapieżca i pogardza Panem.
Pyszniąc się mówi występny: +
„Nie pomści, nie ma Boga”. *
Oto całe jego myślenie.

Jego usta pełne przekleństwa, zdrady i podstępu, *
a pod jego językiem złość i krzywda.
Czai się w zasadzkach przy drogach +
i zabija niewinnego z ukrycia, *
oczy jego wypatrują biedaka.

A Ty to widzisz: i trud, i boleść, *
patrzysz, by wziąć je w swoje ręce.
Tobie poleca się biedny, *
Tyś opiekunem sieroty.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 11,29ab)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie,
bo jestem cichy i pokorny sercem.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 12,14-21)

Jezus cichy i pokorny sercem

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Faryzeusze wyszli i odbyli naradę przeciw Jezusowi, w jaki sposób Go zgładzić.
Gdy Jezus dowiedział się o tym, oddalił się stamtąd. A wielu poszło za Nim i uzdrowił ich wszystkich. Lecz im surowo zabronił, żeby Go nie ujawniali. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza:
„Oto mój Sługa, którego wybrałem, umiłowany mój, w którym moje serce ma upodobanie. Położę ducha mojego na Nim, a On zapowie prawo narodom. Nie będzie się spierał ani krzyczał, i nikt nie usłyszy na ulicach Jego głosu. Trzciny zgniecionej nie złamie ani knota tlejącego nie dogasi, aż zwycięsko sąd przeprowadzi. W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą”.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

Nadzieja wobec wątpliwości

Nigdy jeszcze w naszym kraju nie było tylu ludzi wierzących, co dzisiaj, ale nigdy też nie było tylu wątpiących – tak pisał przed kilkudziesięcioma laty norweski teolog i pastor luterański Ole Hallesby. Jego słowa w pewnym sensie są wciąż aktualne. W naszych czasach wątpliwości są na porządku dziennym. W konfrontacji ze współczesnością ogromna liczba ludzi uchodzących za wierzących jest całkowicie bezbronna wobec nowych problemów. Wychowanie i tradycja nie wystarczają, by zachować wiarę, gdy ktoś nie posiada niczego więcej, co mógłby przeciwstawić rodzącym się wątpliwościom. Kiedy Ewangelia przywołuje słowa Izajasza o Słudze Jahwe, rozpoznajemy w nich sposób działania Chrystusa, który „trzciny nadłamanej nie złamie i tlącego się knota nie dogasi, dopóki nie doprowadzi do zwycięstwa sprawiedliwości” (Mt 12, 20). To proroctwo rozpala nadzieję, że Bóg jest silniejszy niż ludzkie wątpliwości.

Jezu Chryste, przymnóż mi wiary, abym w codziennych sytuacjach mojego życia dostrzegał Twoją mądrość i miłość.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2018”
Autor: O. Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła