Czytania

Strona główna Czytania

SOBOTA XXIX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (Ef 4,7-16)

Jedność różnych członków Kościoła

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan.

Bracia:
Każdemu z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego.
Dlatego mówi Pismo: „Wstąpiwszy do góry wziął do niewoli jeńców, rozdał ludziom dary”. Słowo zaś „wstąpił” cóż oznacza, jeśli nie to, że również zstąpił do niższych części ziemi?
Ten, który zstąpił, jest i Tym, który wstąpił ponad wszystkie niebiosa, aby wszystko napełnić.
I On ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami dla przysposobienia świętych do wykonywania posługi, celem budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa. Chodzi o to, abyśmy już nie byli dziećmi, którymi miotają fale i porusza każdy powiew nauki na skutek oszustwa ze strony ludzi i przebiegłości w sprowadzaniu na manowce fałszu. Natomiast żyjąc prawdziwie w miłości sprawmy, by wszystko rosło ku Temu, który jest Głową, ku Chrystusowi. Z Niego całe Ciało, zespalane i utrzymywane w łączności dzięki całej więzi umacniającej każdego z członków stosownie do jego miary, przyczynia sobie wzrostu dla budowania siebie w miłości.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 122,1-2.4-5)

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *
„Pójdziemy do domu Pana”.
Już stoją nasze stopy *
w twoich bramach, Jeruzalem.

Do niego wstępują pokolenia Pańskie, *
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie, *
trony domu Dawida.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Ez 33,11)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nie chcę śmierci grzesznika,
lecz pragnę, aby się nawrócił i miał życie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 13,1-9)

Wezwanie do nawrócenia

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

W tym czasie przyszli niektórzy i donieśli Jezusowi o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar. Jezus im odpowiedział: „Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, że to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie.
Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloe i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jerozolimy? Bynajmniej, powiadam wam: lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie”.
I opowiedział im następującą przypowieść: «Pewien człowiek miał drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł.
Rzekł więc do ogrodnika: «Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduję. Wytnij je: po co jeszcze ziemię wyjaławia?»
Lecz on mu odpowiedział: «Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz je wyciąć»”.


Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

Miara daru Chrystusa

„Każdemu z nas została dana łaska według miary daru Chrystusa” (Ef 4, 7). Wszyscy – bez wyjątku – zostaliśmy obdarowani przez Boga. Nikt nie może powiedzieć, że niczego nie otrzymał. Co więcej, łaska została dana według miary doskonałej, a zatem obficie, tyle, ile trzeba. W kontekście tych słów św. Pawła widać wyraźnie, jak złudne jest porównywanie się z innymi i osądzanie sprawiedliwości Bożej. Skoro otrzymałeś od Boga łaskę wiary i miłości, zrób wszystko, co w twojej mocy, by żyć tymi darami. Zajmij się najpierw swoim własnym nawróceniem, a nie patrz krzywo na innych, próbując mierzyć ich swoją miarą. Miarą jest dar Chrystusa, bo w Nim możemy pełniej zrozumieć siebie i innych.

Boże, umocnij mnie łaską Ducha Świętego, bym był szczery w miłości, wzrastał ku Chrystusowi i żył na miarę powołania, jakim zostałem obdarzony przez Pana.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2018”
Autor: O. Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła