Czytania

Strona główna Czytania

PIĄTEK XXXIII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (Ap 10,8-11)

Książeczka słodka jak zwycięstwa Kościoła i gorzka jak jego doświadczenia

Czytanie z Księgi Apokalipsy świętego Jana Apostoła.

Ja, Jan, znów usłyszałem głos z nieba, jak zwracał się do mnie w słowach: „Idź, weź księgę otwartą w ręce anioła stojącego na morzu i na ziemi”.
Poszedłem więc do anioła, mówiąc mu, by mi dał książeczkę. I rzecze mi: „Weź i połknij ją, a napełni wnętrzności twe goryczą, lecz w ustach twych będzie słodka jak miód”. I wziąłem książeczkę z ręki anioła i połknąłem ją, a w ustach moich stała się słodka jak miód, a gdy ją spożyłem, goryczą napełniły się moje wnętrzności.
I mówią mi: „Trzeba ci znów prorokować o ludach, narodach, językach i o wielu królach”.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 119,14.24.72.103.111.131)

Refren: Jak słodka dla mnie mowa Twoja, Panie.

Więcej się cieszę z drogi wskazanej przez Twe napomnienia *
niż z wszelkiego bogactwa.
Bo Twoje napomnienia są moją rozkoszą, *
moimi doradcami Twoje ustawy.

Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze *
niż tysiące sztuk złota i srebra.
Jak słodka jest Twoja mowa dla mego podniebienia, *
ponad miód słodsza dla ust moich.

Napomnienia Twoje są moim dziedzictwem na wieki, *
bo są radością mojego serca.
Zaczerpnę powietrza otwartymi ustami, *
bo pragnę Twoich przykazań.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (J 10,27)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Moje owce słuchają mojego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 19,45-48)

Jezus wypędza przekupniów ze świątyni

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Jezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: „Napisane jest: «Mój dom będzie domem modlitwy», a wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców”.
I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem.


Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

Gniew Jezusa

Na zewnętrznym dziedzińcu świątyni, zwanym Dziedzińcem Pogan, można było spotkać handlarzy sprzedających zwierzęta ofiarne. Byli tam również bankierzy trudniący się wymianą rzymskich lub greckich monet na sykle, którymi można było opłacać podatek świątynny. Najprawdopodobniej odbywało się to za zgodą arcykapłana Kajfasza, czerpiącego wraz ze swoją rodziną dochody z tego procederu. Gest Jezusa wyrzucającego z tego miejsca handlarzy ma wymiar prorocki. Świątynia jako miejsce kultu Bożego i modlitwy jest święta. Dlatego trudniący się na jej terytorium handlem porównani zostają do bandy rozbójników mających za nic wyjątkowość tego miejsca. Grzeszą oni już przez samo to, że w miejscu świętym, to znaczy wyłączonym z codziennego życia i spraw tego świata, zajmują się czymś tak światowym jak interesy finansowe. Gniew Jezusa jest upomnieniem przed traktowaniem bez należytego szacunku rzeczy świętych.

Panie Jezu, przepraszam Cię za wszystkich, którzy odnoszą się z lekceważeniem, a czasem pogardą do świętych znaków Twego zbawienia. Proszę też, daj mi siłę, bym miał odwagę bronić rzeczy i miejsc świętych.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2018”
Autor: O. Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła