Czytania

Strona główna Czytania

CZWARTEK XXXI TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (Flp 3,3-8a)

Chrystus najwyższą wartością

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian.

Bracia:
My jesteśmy prawdziwie ludem obrzezanym, my, którzy oddajemy cześć w Duchu Bożym i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a nie pokładamy ufności w ciele. Chociaż ja także i w ciele mogę pokładać ufność. Jeśli ktoś inny mniema, że może ufność złożyć w ciele, to ja tym bardziej: obrzezany w ósmym dniu, z rodu Izraela, z pokolenia Beniamina, Hebrajczyk z Hebrajczyków, w stosunku do Prawa faryzeusz, co do gorliwości prześladowca Kościoła, co do sprawiedliwości legalnej stałem się bez zarzutu.
Ale to wszystko, co było dla mnie zyskiem, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę. I owszem, nawet wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 105,2-3.4-5.6-7)

Refren: Niech się weselą szukający Pana.

Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy, *
rozsławiajcie wszystkie Jego cuda.
Szczyćcie się Jego świętym imieniem, *
niech się weseli serce szukających Pana.

Rozważajcie o Panu i Jego potędze, *
zawsze szukajcie Jego oblicza.
Pamiętajcie o cudach, które On uczynił, *
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.

Potomkowie Abrahama, słudzy Jego, *
synowie Jakuba, Jego wybrańcy. On,
Pan, jest naszym Bogiem, *
Jego wyroki obejmują świat cały.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 11,28)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy jesteście utrudzeni i obciążeni,
a Ja was pokrzepię.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 15,1-10)

Przypowieści o zgubionej owcy i zgubionej drachmie


Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Zbliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać.
Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: „Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi”.
Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: „Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie?
A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: «Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła».
Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia.
Albo jeśli jakaś kobieta mając dziesięć drachm zgubi jedną drachmę, czyż nie zapala światła, nie wymiata domu i nie szuka starannie, aż ją znajdzie?
A znalazłszy ją, sprasza przyjaciółki i sąsiadki i mówi: «Cieszcie się ze mną, bo znalazłam drachmę, którą zgubiłam».
Tak samo, powiadam wam, radość powstaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się nawraca”.


Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

Radość Pasterza

Celnicy i grzesznicy garnęli się do Jezusa, aby Go posłuchać. Opowiedział im wówczas przypowieść o zagubionej owcy, która odłączyła się od stada. Dał swoim słuchaczom do zrozumienia, że Bóg, tak jak dobry pasterz, troszczy się o każdego, kto się zagubił w życiu. Kiedy pasterz znajduje wreszcie swoją zgubę, postępuje z nią z wielką delikatnością i miłością. Nie karci, nie wyładowuje na niej swojej złości, ale niesie na swoich ramionach do domu, gdzie ucztuje razem z przyjaciółmi, ciesząc się z jej odnalezienia. Radość pasterza to radość Boga świętującego w niebie nawrócenie każdego grzesznika.

Bądź uwielbiony, Boże Miłosierny, za to, że nigdy nie zostawiasz mnie w biedzie, że pomagasz mi się nawrócić i odzyskać życie. Dziękuję, że szukasz na bezdrożach każdego grzesznika, nawet tego największego..

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2018”
Autor: O. Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła