Czytania

Strona główna Czytania

CZWARTEK I TYGODNIA ADWENTU



PIERWSZE CZYTANIE  (Iz 26,1-6)

Naród sprawiedliwy, dochowujący wierności, wejdzie do królestwa Bożego

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

W ów dzień śpiewać będą
tę pieśń w ziemi judzkiej:
„Miasto mamy potężne;
On jako środek ocalenia
sprawił mury i przedmurze.
Otwórzcie bramy!
Niech wejdzie naród sprawiedliwy,
dochowujący wierności;
jego charakter stateczny
Ty kształtujesz w pokoju,
w pokoju, bo Tobie zaufał.
Złóżcie nadzieję w Panu na zawsze,
bo Pan jest wiekuistą Skałą!
Bo On poniżył przebywających na szczytach,
upokorzył miasto niedostępne,
upokorzył je aż do ziemi,
sprawił, że w proch runęło.
Podepcą je nogi, nogi biednych
i stopy ubogich”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 118,1 i 8-9,19-21,25-27a)

Refren: Błogosławiony, idący od Pana.

Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, +
bo łaska Jego trwa na wieki. *
Lepiej się uciec do Pana, +
niż pokładać ufność w człowieku. *
Lepiej się uciec do Pana,
niż pokładać ufność w książętach.

Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, +
wejdę przez nie i podziękuję Panu. *
Oto jest brama Pana, +
przez nią wejdą sprawiedliwi. *
Dziękuję Tobie, żeś mnie wysłuchał
i stałeś się moim Zbawcą.

O Panie, Ty nas wybaw, +
O Panie, daj nam pomyślność. *
Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie, +
błogosławimy was z Pańskiego domu. *
Pan jest Bogiem !
I daje nam światło.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Iz 55,6)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Szukajcie Pana, gdy Go można znaleźć,
wzywajcie Go, gdy jest blisko.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 7,21.24-27)

Kto spełnia wolę Bożą, wejdzie do królestwa niebieskiego

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Nie każdy, który Mi mówi: «Panie, Panie», wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie.
Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony.
Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki”.


Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

Mój dom – mój Kościół

Kazanie na górze kończy Jezus obrazem domu zbudowanego na skale, czyli na słowie Boga. Ta skała to fundament życia mojego, mojej rodziny, a także wspólnoty chrześcijańskiej, która gromadzi się razem, by słuchać nauki Chrystusa i karmić się Jego Ciałem i Krwią. Nie jest dobrze, gdy ludzie wierzący traktują Kościół jako rzeczywistość obcą, niepotrzebną w ich doświadczeniu religijnym, zewnętrzną wobec ich codzienności, a bywa, że wrogą. Skałą jest bowiem słowo Boże, którego nie zrozumiemy w pełni w oderwaniu od Kościoła. Skałą Jezus nazwał również apostoła Piotra, czyniąc go fundamentem Kościoła. Dojrzewanie w wierze to zagłębianie się w tajemnicę Kościoła, który staje się moim domem.

Tylko w Bogu znajduję ukojenie, moje zbawienie pochodzi od Niego. On jest moją skałą i zbawieniem; On moją twierdzą, więc nigdy nie upadnę! (Ps 62, 2-3).

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2018”
Autor: O. Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła