Czytania

Strona główna Czytania

PIĄTEK II TYGODNIA ADWENTU


PIERWSZE CZYTANIE (Iz 48, 17-19)

O gdybyś zważał na me przykazania!

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Tak mówi Pan, twój Odkupiciel, Święty Izraela: «Ja jestem Pan, twój Bóg, pouczający cię o tym, co pożyteczne, kierujący tobą na drodze, którą kroczysz. O, gdybyś zważał na me przykazania, stałby się pokój twój jak rzeka a sprawiedliwość twoja jak morskie fale. Twoje potomstwo byłoby jak piasek, i jak jego ziarnka twoje latorośle.
Nigdy nie usunięto by ani wymazano twego imienia sprzed mego oblicza!».

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 1, 1-2, 3, 4.6)

Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.

Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych,
nie wchodzi na drogę grzeszników *
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie *
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
które wydaje owoc w swoim czasie.
Liście jego nie więdną, *
a wszystko, co czyni, jest udane.

Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.

Co innego grzesznicy: *
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, *
a droga występnych zaginie.

Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Przyjdzie Pan, Książę pokoju,
wyjdźcie Mu na spotkanie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 11, 16-19)

Ci, którzy odrzucili Jana Chrzciciela, nie przyjmą Chrystusa

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza.

Jezus powiedział do tłumów: «Z kim mam porównać to pokolenie? Podobne jest do przesiadujących na rynku dzieci, które głośno przymawiają swym rówieśnikom: „Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wy nie zawodziliście”. Przyszedł bowiem Jan: nie jadł ani nie pił, a oni mówią: „Zły duch go opętał”. Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije, a oni mówią: „Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników”.
A jednak mądrość usprawiedliwiona jest przez swe czyny».

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Zaufanie do drugiego

Sposób rozmawiania we własnym gronie o innych ludziach oraz umiejętność dostrzegania i chwalenia dobra w drugim człowieku uczą empatii. Jeśli dzieci, przebywając w obecności swoich rodziców lub nauczycieli, słyszą z ich ust nieustanne narzekania, to z pewnością przejmują od nich takie podejście do życia. Zdaniem pewnego duńskiego filozofa słowa, jakich używamy, i to, co opowiadamy o innych, stanowią podstawę wpojenia dzieciom umiejętności znalezienia się w sytuacji drugiego człowieka. Dziecko w naturalny sposób ufa drugiemu. Warto pielęgnować postawę zaufania w rodzinach i nie podkopywać jej złym słowem i przykładem.

Jezu, wspieraj mnie, bym zawsze widział dobro w drugim człowieku. Umacniaj rodziców w trudzie wychowania dzieci. Udziel im łaski cierpliwości, mądrości oraz umiejętności w przekazywaniu wartości.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2018”
Autor: O. Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła