Czytania

Strona główna Czytania

PONIEDZIAŁEK I TYGODNIA ADWENTU


PIERWSZE CZYTANIE (Iz 2, 1-5)

Pokój królestwa Bożego

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Widzenie Izajasza, syna Amosa, dotyczące Judy i Jerozolimy:
Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pańskiej stać będzie mocno na szczycie gór i wystrzeli ponad pagórki.
Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: «Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską, do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo pochodzi z Syjonu i słowo Pańskie – z Jeruzalem».
On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i sędzią dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny. Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pańskiej!

Oto słowo Boże.


W roku A, gdy powyższe czytanie (Iz 2,1-5) zostało wykorzystane w pierwszą niedzielę adwentu, można odczytać następujące:

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 4, 2-6)

Radość zbawionych

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

W owym dniu Odrośl Pana stanie się ozdobą i chwałą, a owoc ziemi przepychem i krasą dla ocalałych z Izraela. I będzie tak: Ktokolwiek pozostał żywy na Syjonie, i kto się ostał w Jeruzalem, każdy będzie nazwany świętym i wpisany do Księgi Życia w Jeruzalem.
Gdy Pan obmyje brud Córy Syjońskiej i krew rozlaną w Jeruzalem oczyści powiewem sądu i podmuchem pożogi, wtedy Pan przyjdzie spocząć na całej przestrzeni góry Syjonu i na tych, którzy się tam zgromadzą, we dnie jako obłok z dymu, w nocy jako olśniewający płomień ognia. Albowiem nad wszystkim chwała Pańska będzie osłoną i namiotem, by za dnia dać cień przed skwarem, ucieczkę zaś i schronienie przed nawałnicą i ulewą.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 122, 1-2.4-5.6-7.8-9)

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *
«Pójdziemy do domu Pana».
Już stoją nasze stopy *
w twoich bramach, Jeruzalem.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Do niego wstępują pokolenia Pańskie, *
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie, *
trony domu Dawida.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Proście o pokój dla Jeruzalem: *
Niech żyją w pokoju, którzy cię miłują.
Niech pokój panuje w twych murach, *
a pomyślność w twoich pałacach.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Ze względu na moich braci i przyjaciół *
będę wołał: «Pokój z tobą!».
Ze względu na dom Pana, Boga naszego, *
modlę się o dobro dla ciebie.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ps 80, 4)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Panie, Boże nasz, przyjdź, aby nas uwolnić,
okaż swoje oblicze, a będziemy zbawieni.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 8, 5-11)

Wielu ze Wschodu i Zachodu przyjdzie do królestwa niebieskiego

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: «Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi». Rzekł mu Jezus: «Przyjdę i uzdrowię go».
Lecz setnik odpowiedział: «Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „Idź!” – a idzie; drugiemu: „Przyjdź!” – a przychodzi; a słudze: „Zrób to!” – a robi».
Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: «Zaprawdę, powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i z Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim».

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ


Przykład wiary poganina

Nasze adwentowe ścieżki są drogami wzrastania w wierze. Myślimy, że wiara powinna ukazywać się w wielkich bohaterskich czynach lub nadzwyczajnym, nadprzyrodzonym sposobie życia. Podziwiamy świętych, ale ten podziw nie zmienia się w trud naśladowania, a niekiedy wręcz zniechęca. Jezus chce nas dziś sprowadzić na ziemię, uprościć nasze myślenie. Stawia przed nami postać setnika, którego wiara może zawstydzać. Rzymianina, który zapewne słyszał o cudach Jezusa. Człowieka dobrego, wrażliwego na cierpienie swojego sługi. Oto dobroć przechodzi w wiarę. Setnik uznaje Jezusa jako Pana i poprzestaje na przedstawieniu mu swojej prośby. Nie czuje się godny, aby Jezus osobiście nawiedził jego dom, i ufa w moc Jego słowa. Jezus wskazuje na tego poganina jako przykład wiary dla nas wszystkich. Wiary pokornej, która uznaje moc Boga, a myśląc o drugich, zyskuje najwięcej.

Wiele już razy doświadczyłem, Panie, Twojej miłości. Umacniaj moją wiarę, abym nie wątpił, że przychodzisz mnie uzdrawiać i posyłać. Tak jak to się dzieje w każdej Eucharystii.


www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2019

ks. Janusz Lekan

Edycja Świętego Pawła