Czytania

Strona główna Czytania

CZWARTEK PO POPIELCU



PIERWSZE CZYTANIE  (Pwt 30,15-20)

Wierność i grzech, życie i śmierć

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa.

Mojżesz przemówił do ludu:
„Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście. Ja dziś nakazuję ci kochać twego Boga, Pana, i chodzić Jego drogami, pełniąc Jego nakazy, polecenia i przykazania; abyś żył i mnożył się, a twój Bóg, Pan, będzie ci błogosławił w kraju, który idziesz posiąść.
Ale jeśli swoje serce odwrócisz, nie usłuchasz, zbłądzisz i będziesz się kłaniał obcym bogom, służąc im, oświadczam wam dzisiaj, że na pewno zginiecie, niedługo zabawicie na ziemi, którą idziecie posiąść, po przejściu Jordanu.
Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię, kładę przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo, miłując Boga swego, Pana, słuchając Jego głosu, lgnąc do Niego; bo tu jest twoje życie i długie trwanie twego pobytu na ziemi, którą Pan poprzysiągł dać ojcom twoim: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi”.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 1,1-2.3.4 i 6)

Refren: Błogosławiony, kto zaufał Panu.

Błogosławiony człowiek, który nie idzie za radą występnych, +
nie wchodzi na drogę grzeszników *
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w prawie Pańskim upodobał sobie *
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
które wydaje owoc w swoim czasie,
liście jego nie więdną, *
a wszystko, co czyni, jest udane.

Co innego grzesznicy: *
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem znana jest Panu droga sprawiedliwych, *
a droga występnych zaginie.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 4,17)

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

Pan mówi: Nawracajcie się,
bliskie jest Królestwo niebieskie.

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.


EWANGELIA  (Łk 9,22-25)

Kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; będzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie”.
Potem mówił do wszystkich: „Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa. Bo cóż za korzyść ma człowiek, jeśli cały świat zyska, a siebie zatraci lub szkodę poniesie?”


Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

Zaprzeć się siebie

Warto poszukiwać sensu polecenia Jezusa, by zaprzeć się samego siebie. Na początku Wielkiego Postu spójrzmy na jeden z tropów, jakim jest trudna sztuka przepraszania. Możemy prosić o wybaczenie, ale nie możemy go wymagać. Dlatego przepraszanie uczy pokory. Przychodzi nam ono z trudem, bo spodziewamy się, że ludzie przez nas skrzywdzeni będą nas oceniać. Ponadto ktoś, kogo skrzywdziliśmy, wcale nie musi zaakceptować naszych przeprosin. Może też po prostu nie być w stanie ich przyjąć. Pozostaje nam wtedy cierpliwie czekać, aż przebaczenie zostanie nam ofiarowane. Bywa i tak, że przychodzimy z naszymi przeprosinami za późno. I to także jest gorzka lekcja pokory.

Panie Jezu, pragnę jak uczniowie iść za Tobą. Pomóż mi w pokorze nieść codziennie mój krzyż, wybacz mi winy, jakich się dopuściłem, i umacniaj swoją łaską w chwilach słabości.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2018”
Autor: O. Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła