Czytania

Strona główna Czytania

SOBOTA VI TYGODNIA WIELKANOCNEGO



PIERWSZE CZYTANIE (Dz 18,23-28)

Działalność Apollosa

Czytanie z Dziejów Apostolskich.

Paweł zabawił w Antiochii pewien czas i wyruszył, aby obejść kolejno krainę galacką i Frygię, umacniając wszystkich uczniów.
Pewien Żyd, imieniem Apollos, rodem z Aleksandrii, człowiek uczony i znający świetnie Pisma, przybył do Efezu. Znał on już drogę Pańską, przemawiał z wielkim zapałem i nauczał dokładnie tego, co dotyczyło Jezusa, znając tylko chrzest Janowy. Zaczął on odważnie przemawiać w synagodze. Gdy go Pryscylla i Akwila usłyszeli, zabrali go z sobą i wyłożyli mu dokładniej drogę Bożą.
A kiedy chciał wyruszyć do Achai, bracia napisali list do uczniów z poleceniem, aby go przyjęli. Gdy przybył, pomagał bardzo za łaską Bożą tym, co uwierzyli. Dzielnie uchylał twierdzenia Żydów, wykazując publicznie z Pism, że Jezus jest Mesjaszem.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 47,2-3.8-9.10)

Refren: Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi.

Wszystkie narody klaskajcie w dłonie, *
radosnym głosem wykrzykujcie Bogu,
bo Pan Najwyższy jest straszliwy, *
jest wielkim Królem nad całą ziemią.

Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi, *
hymn zaśpiewajcie!
Bóg króluje nad narodami, *
Bóg zasiada na swym świętym tronie.

Połączyli się władcy narodów *
z ludem Boga Abrahama.
Bo możni świata należą do Boga: *
On zaś jest najwyższy.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 16,28)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Wyszedłem od Ojca i na świat przyszedłem,
znowu opuszczam świat i wracam do Ojca.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (J 16,23b-28)

Opuszczam świat i idę do Ojca

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca, da wam w imię moje. Do tej pory o nic nie prosiliście w imię moje: Proście, a otrzymacie, aby radość wasza była pełna.
Mówiłem wam o tych sprawach w przypowieściach. Nadchodzi godzina, kiedy już nie będę wam mówił w przypowieściach, ale całkiem otwarcie oznajmię wam o Ojcu. W owym dniu będziecie prosić w imię moje, i nie mówię, że Ja będę musiał prosić Ojca za wami. Albowiem Ojciec sam was miłuje, bo wyście Mnie umiłowali i uwierzyli, że wyszedłem od Boga.
Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca”.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

Przyjacielska modlitwa

„Dotychczas nie prosiliście o nic w imię moje” (J 16, 24) – mówił Jezus do uczniów, a dziś kieruje te słowa być może do kogoś z nas. Czemu nie prosisz Boga w imię Jezusa? Czy wynika to z tego, że Chrystus stał się dla Ciebie kimś dalekim? Nie darzysz Go miłością i brakuje ci śmiałości, by prosić w Jego imię, by powołać się na starą dobrą przyjaźń? W rozmowie z uczniami Pan wyjaśnia, że tak naprawdę Ojciec sam dobrze wie, czego nam potrzeba, ale tym chętniej udzieli swojej łaski, im więcej w naszych sercach miłości do Jego Syna: „Sam Ojciec bowiem was kocha, gdyż wy darzycie Mnie miłością i wierzycie, że przyszedłem od Boga” (J 16, 27).

Panie Jezu, Ty zapraszasz mnie do przyjaźni z Tobą, pragniesz być blisko mnie, wysłuchujesz moich próśb i zanosisz je do Ojca. Naucz mnie modlić się i wierzyć, że otrzymam to, o co proszę w imię Twoje.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2018”
Autor: O. Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła