Czytania

Strona główna Czytania

PONIEDZIAŁEK XXII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (1 Kor 2,1-5)

Wiara opiera się na mocy Bożej

Czytanie z Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian.

Przyszedłszy do was, bracia, nic przybyłem, by błyszcząc słowem i mądrością głosić wam świadectwo Boże. Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego. I stanąłem przed wami w słabości i w bojaźni, i z wielkim drżeniem. A mowa moja i moje głoszenie nauki nie miały nic z uwodzących przekonywaniem słów mądrości, lecz były ukazywaniem ducha i mocy, aby się wiara wasza opierała nie na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 119,97-98.99-100.101-102)

Refren: Jakże miłuję Prawo Twoje, Panie.

Jakże miłuję Prawo Twoje: *
przez cały dzień nad nim rozmyślam.
Przez Twoje przykazanie stałem się mądrzejszy od wrogów, *
bo jest ono moim na wieki.

Jestem roztropniejszy od wszystkich, którzy mnie uczą, *
bo rozmyślam o Twoich napomnieniach.
Jestem rozważniejszy od starców, *
bo zachowuję Twoje postanowienia.

Powstrzymuję nogi od każdej złej ścieżki, *
aby słów Twoich przestrzegać.
Nie odstępuję od Twoich wyroków, *
albowiem Ty mnie pouczasz.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Łk 4,18)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Duch Pański spoczywa na Mnie,
posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 4,16-30)

Jezus nie przyjęty w Nazarecie

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Jezus przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza.
Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnych, abym obwoływał rok łaski od Pana”. Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione.
Począł więc mówić do nich: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli”. A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: „Czy nie jest to syn Józefa?”
Wtedy rzekł do nich: „Z pewnością powiecie Mi to przysłowie: «Lekarzu, ulecz samego siebie»; dokonajże i tu w swojej ojczyźnie tego, co się wydarzyło, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum”.
I dodał: „Zaprawdę powiadam wam: Żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman”.
Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwali Go z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić.
On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

Niewdzięczność Nazaretu

Jezus zaczyna głoszenie Dobrej Nowiny od rodzinnego miasta, gdzie się wychował. Na początku przychodzi do swoich krewnych, przyjaciół i sąsiadów, by pośród dobrze znanych ścian nazareńskiej synagogi, słowami proroka Izajasza, objawić prawdę o swym mesjańskim posłannictwie. Oni jednak Go nie rozumieją, a na przepowiadanie reagują w sposób gwałtowny i wrogi. Ich oburzenie wywołuje między innymi zapowiedź głoszenia Ewangelii wszystkim narodom. Wydarzenie w Nazarecie odkrywa jakże częste przejawy naszej małoduszności, zamknięcia na prawdę, która może zachwiać naszymi przekonaniami i naruszyć ustalony porządek.

Panie Jezu, ze smutkiem czytam, jak Twoi rodacy wygnali Cię z rodzinnego miasta. Ze smutkiem też pochylam się nad grzechami mojej rodziny, wspólnoty, narodu. Nad tymi sytuacjami, kiedy okazałem się niewolnikiem własnej małoduszności, a nie dzieckiem Bożej światłości i prawdy.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2018”
Autor: O. Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła