Czytania

Strona główna Czytania

WTOREK I TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE (Hbr 2,5-12)

Jezus jest Zbawicielem ludzi

Czytanie z Listu do Hebrajczyków.

Nie aniołom Bóg poddał przyszły świat, o którym mówimy. Ktoś to gdzieś stwierdził uroczyście, mówiąc:
„Czym jest człowiek, że pamiętasz o nim, albo syn człowieczy, że się troszczysz o niego; mało co mniejszym uczyniłeś go od aniołów, chwałą i czcią uwieńczyłeś go. Wszystko poddałeś pod nogi jego”.
Ponieważ zaś poddał Mu wszystko, nic nie zostawił nie poddanego Jemu. Teraz wszakże nie widzimy jeszcze, aby wszystko było Mu poddane. Widzimy natomiast Jezusa, który mało od aniołów był pomniejszony, chwałą i czcią ukoronowanego za cierpienia śmierci, iż z łaski Bożej za wszystkich zaznał śmierci.
Przystało bowiem Temu, dla którego wszystko i przez którego wszystko, który wielu synów do chwały doprowadza, aby przewodnika ich zbawienia udoskonalił przez cierpienie. Tak bowiem Ten, który uświęca, jak ci, którzy mają być uświęceni, z jednego są wszyscy. Z tej to przyczyny nie wstydzi się nazwać ich braćmi swymi, mówiąc: „Oznajmię imię Twoje braciom moim, w pośrodku zgromadzenia będę Cię wychwalał”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 8,2a i 5. 6-7. 8-9)

Refren: Dałeś Synowi władzę nad swym dziełem.

O Panie, nasz Panie, *
jak przedziwne jest Twoje imię po całej ziemi!
Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, *
czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?

Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, *
uwieńczyłeś go czcią i chwałą.
Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich, *
wszystko złożyłeś pod jego stopy:

Owce i bydło wszelakie *
i dzikie zwierzęta,
ptaki niebieskie i ryby morskie, *
wszystko, co szlaki mórz przemierza.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (1 Tes 2,13)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Przyjmijcie słowo Boże nie jako słowo ludzkie,
ale jak jest naprawdę, jako słowo Boga.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mk 1,21-28)

Jezus naucza jak ten, kto ma władzę

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

W mieście Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie.
Był właśnie w synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: „Czego chczesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boży”.
Lecz Jezus rozkazał mu surowo: „Milcz i wyjdź z niego”. Wtedy duch nieczysty zaczął go targać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego.

A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: „Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są Mu posłuszne”. I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.

 
Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ


Nauka z mocą

Jezus naucza z mocą autorytetu. Nie jest to jakikolwiek autorytet, lecz moc, która ma władzę nad wszystkim. Również nad złymi duchami. One doskonale zdają sobie sprawę, kim On jest. Bo złe duchy też są wierzące. Wierzą i drżą, wpadają w panikę. Ich wiara nie przynosi pokoju serca ani im, ani ludziom, bo opanowała je pycha, która nie pozwala zgiąć kolan przed Bogiem. Pycha może opanować i mój umysł, który będzie wiedział, że Bóg istnieje. Jednak dopóki ta pyszna wiedza będzie nade mną panować, serce będzie milczeć. Tylko Jezus ma moc, która wyrzuca złe duchy, nakazuje pysze milczeć, a przez to udziela głosu sercu. Autorytet Jezusa pomaga mi uwierzyć w Jego słowo pełne mocy. Wiara natomiast pozwala przylgnąć do miłości, która wyzwala. Oto jedna ze ścieżek ucznia Chrystusa: posłuszna pokora.

Napełnij, Panie, mój umysł pokorą, aby rozpoznawał Twoją naukę jako zawsze nową, zdolną przemieniać moje serce, uzdalniając je do posłusznej miłości.
 
www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła