Czytania

Strona główna Czytania

ŚRODA II TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE (Hbr 7,1-3.15-17)

Melchizedek typem biblijnym Chrystusa

Czytanie z Listu do Hebrajczyków.

Bracia:
Jezus jest arcykapłanem na wieki na wzór Melchizedeka. Ten to Melchizedek, król Szalemu, kapłan Boga Najwyższego, wyszedł na spotkanie Abrahama, wracającego po rozgromieniu królów, i udzielił mu błogosławieństwa. Jemu Abraham także wydzielił dziesięcinę z wszystkiego łupu. Imię jego najpierw oznacza króla sprawiedliwości, a następnie także króla Szalemu, to jest Króla Pokoju. Bez ojca, bez matki, bez rodowodu, nie ma ani początku dni, ani też końca życia, upodobniony zaś do Syna Bożego, pozostaje kapłanem na zawsze.
Jest to jeszcze bardziej oczywiste i wskutek tego, że na podobieństwo Melchizedeka występuje inny kapłan, który stał się takim nie według przepisu prawa cielesnego, ale według siły niezniszczalnego życia. Dane Mu jest bowiem takie świadectwo: „Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 110,1-2.3-4)

Refren: Jesteś kapłanem tak jak Melchizedek.

Rzekł Pan do Pana mego: „Siądź po mojej prawicy, *
aż uczynię Twych wrogów podnóżkiem stóp Twoich”.
Pan rozciągnie moc Twego berła z Syjonu: *
„Panuj wśród swych nieprzyjaciół.

Przy Tobie panowanie w dniu Twojego triumfu, +
w blasku świętości, *
z łona jutrzenki zrodziłem Cię jak rosę”.
Pan przysiągł i nie będzie żałował: *
„Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka”.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 4,23)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mk 3,1-6)

Uzdrowienie w dzień szabatu

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

W dzień szabatu Jezus wszedł do synagogi. Był tam człowiek, który miał uschłą rękę. A śledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, żeby Go oskarżyć.
On zaś rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: „Stań tu na środku”. A do nich powiedział: „Co wolno w szabat: uczynić coś dobrego, czy coś złego? Życie ocalić czy zabić?” Lecz oni milczeli. Wtedy spojrzawszy wkoło po wszystkich z gniewem, zasmucony z powodu zatwardziałości ich serca, rzekł do człowieka: „Wyciągnij rękę”. Wyciągnął i ręka jego stała się znów zdrowa.
A faryzeusze wyszli i ze zwolennikami Heroda zaraz odbyli naradę przeciwko Niemu, w jaki sposób Go zgładzić.

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ


Smutek Boga

Jezus pokazuje, że dla czynienia prawdziwego dobra nie ma złego czasu ani miejsca. Dlatego uzdrowienie jest ważniejsze nawet niż święte prawo odpoczynku szabatowego. Niestety, to drugi przypadek opisany na kartach Ewangelii, kiedy pytanie Jezusa spotyka się z milczeniem ludzi. Cechuje ich w tym przypadku zła wola, a w konsekwencji miłość Boża znowu napotyka opór ludzkiego prawa. Postawa faryzeuszy jest wybitnie egoistyczna: nie pozwalają czynić dobra nawet samemu Bogu, byle tylko nikt nie zepchnął ich samych w cień. Egocentryzm przesłania świat miłości, która troszczy się nie tylko o swoje dobro. Zwłaszcza w miłości rodzinnej serce powinno być żywe doświadczeniem osobistego spotkania z Bogiem. Inaczej szybko stwardnieje egoizmem, wywołując smutek nie tylko bliskich, ale i samego Boga.

Panie, zdejmij z moich oczu bielmo zazdrości i złej woli, abym zawsze widział prawdziwe dobro i nie ociągał się w jego czynieniu.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła