Czytania

Strona główna Czytania

8 STYCZNIA



PIERWSZE CZYTANIE  (1 J 4,7-10)

Bóg jest miłością

Czytanie z Pierwszego listu świętego Jana Apostoła.

Umiłowani, miłujmy się wzajemnie,
ponieważ miłość jest z Boga,
a każdy, kto miłuje,
narodził się z Boga i zna Boga.
Kto nie miłuje, nie zna Boga,
bo Bóg jest miłością.
W tym objawiła się miłość Boga ku nam,
że zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat,
abyśmy życie mieli dzięki Niemu.
W tym przejawia się miłość,
że nie my umiłowaliśmy Boga,
ale że On sam nas umiłował
i posłał Syna swojego
jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 72,1-2,3-4ab,7-8)

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

Boże, przekaż Twój sąd Królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Niech góry przyniosą ludowi pokój, *
a wzgórza sprawiedliwość.
Otoczy opieką uciśnionych z ludu, *
będzie ratował dzieci biedaków.

Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość *
i wielki pokój, aż księżyc nie zgaśnie.
Będzie panował od morza do morza, *
od Rzeki aż po krańce ziemi.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Łk 4,18-19)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Pan posłał mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mk 6,34-44)

Rozmnażając chleb Jezus objawia swoją moc

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Gdy Jezus ujrzał wielki tłum, ogarnęła Go litość nad nimi; byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać.
A gdy pora była już późna, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: „Miejsce jest puste, a pora już późna. Odpraw ich. Niech idą do okolicznych osiedli i wsi, a kupią sobie coś do jedzenia”.
Lecz On im odpowiedział: „Wy dajcie im jeść”.
Rzekli Mu: „Mamy pójść i za dwieście denarów kupić chleba, żeby im dać jeść?”
On ich spytał: „Ile macie chlebów? Idźcie, zobaczcie !”
Gdy się upewnili, rzekli: „Pięć i dwie ryby”.
Wtedy polecił im wszystkim usiąść gromadami na zielonej trawie. I rozłożyli się gromada przy gromadzie, po stu i po pięćdziesięciu.
A wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo, połamał chleby i dawał uczniom, by kładli przed nimi. Także dwie ryby rozdzielił między wszystkich. Jedli wszyscy do sytości i zebrali jeszcze dwanaście pełnych koszów ułomków i ostatki z ryb. A tych, którzy jedli chleby, było pięć tysięcy mężczyzn.

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ



„Wy dajcie im jeść” 

Ten tłum zdaje się nie do nakarmienia, miejsce jest odludne, a apostołowie tak niewiele posiadają. Jezus patrzy na wszystko oczami Boga. Cud rozmnożenia chleba to potwierdzenie bóstwa Jezusa i znak prawdziwości nadejścia królestwa Bożego. To zapowiedź wiecznej uczty w królestwie niebieskim, symbol zaspokojenia każdego prawdziwego głodu człowieka. A także potwierdzenie wartości człowieka. Bo Jezus patrzy na mnie innymi oczami, niż często ja patrzę na samego siebie. Widzi we mnie przede wszystkim głód Słowa, które jest stwórcze, władne przemieniać moje życie. Ponadto patrząc na mnie całościowo, dostrzega inne moje potrzeby. I wie, że tym, co posiadam, ja także mogę przysłużyć się Jego dziełu szerzenia królestwa. Nawet jeśli w moich oczach wydaje się to czymś bez znaczenia. A to także może prowadzić do uwielbienia Boga.

Panie, z Twojej ręki chcę przyjmować chleb Twojego Słowa. Niech posłuży on dobru mojej duszy i stanie się chlebem dzielonym z innymi.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła