Czytania

Strona główna Czytania

PONIEDZIAŁEK XXIX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE  (Rz 4, 20-25)
 
Wiara Abrahama

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian.

Bracia:
Abraham nie okazał wahania ani niedowierzania co do obietnicy Bożej, ale się wzmocnił w wierze. Oddał przez to chwałę Bogu i był przekonany, że mocen jest On również wypełnić, co obiecał. Dlatego też poczytano mu to za sprawiedliwość.
A to, że poczytano mu, zostało napisane nie ze względu na niego samego, ale i ze względu na nas, jako że będzie poczytane i nam, którzy wierzymy w Tego, co wskrzesił z martwych Jezusa, Pana naszego. On to został wydany za nasze grzechy i wskrzeszony z martwych dla naszego usprawiedliwienia.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Łk 1, 68-69. 70-71. 72-73. 74-75) 

Refren: Wielbimy Boga, bo swój lud wyzwolił.

Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, *
bo lud swój nawiedził i wyzwolił.
I wzbudził dla nas moc zbawczą *
w domu swojego sługi Dawida.

Jak zapowiedział od dawna *
przez usta swych świętych proroków.
Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół *
i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą.

Że naszym ojcom okaże miłosierdzie *
i wspomni na swe święte przymierze.
Na przysięgę, którą złożył *
ojcu naszemu, Abrahamowi.

Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani, *
służyć mu będziemy bez trwogi,
w pobożności i sprawiedliwości przed Nim *
po wszystkie dni nasze.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 5, 3)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Błogosławieni ubodzy w duchu,
albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 12, 13-21)

Gromadzić skarby przed Bogiem

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem».
Lecz On mu odpowiedział: «Człowieku, któż mię ustanowił sędzią albo rozjemcą nad wami?»
Powiedział też do nich: «Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś opływa we wszystko, życie jego nie jest zależne od jego mienia».
I opowiedział im przypowieść: «Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów. I rzekł: Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj.
Lecz Bóg rzekł do niego: Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował?
Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem».


Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ


Życie nasze nie jest zależne od stanu posiadania

W życiu wielokrotnie doświadczamy kruchości istnienia. Szukamy różnych fundamentów stabilności. Najczęściej dostrzegamy je w posiadaniu dóbr. Jezus przestrzega nas przed ułudą takiego patrzenia na życie i przypomina, że to On jest dla nas fundamentalnym oparciem, dawcą prawdziwego pokoju. Warto więc postawić sobie dziś pytanie: O co bardziej się staram i co jest źródłem mojego pokoju: posiadanie dóbr czy przyjaźń z Bogiem? Jezus przestrzega przed złudnym pokładaniem nadziei w materialnych zabezpieczeniach życia. Czy to, o co się staram, nie budzi niepotrzebnej zazdrości lub kłótni? Czy staram się bardziej być chrześcijaninem, który potrafi służyć tym, co posiada, czy też w egoizmie koncentruję się na sobie, ubóstwiając to, co mam? A może posiadanie dóbr czynię kryterium wartości mojej osoby lub oceny innych? Jedyne bogactwo warte zachodu to miłość Boża.

Dziękuję Ci, Panie, za wszystko, czym mnie obdarzasz. Twoja obecność przynosi mi prawdziwy pokój serca. Niech będzie ono zawsze otwarte na Ciebie.



www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła