Czytania

Strona główna Czytania

WTOREK XXX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE  (Rz 8, 18-25)

Stworzenie oczekuje objawienia się synów Bożych

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian.

Bracia:
Sądzę, że cierpień teraźniejszych nie można stawiać na równi z chwałą, która ma się w nas objawić. Bo stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych. Stworzenie bowiem zostało poddane marności nie z własnej chęci, ale ze względu na tego, który je poddał, w nadziei że również i ono zostanie wyzwolone z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych.
Wiemy przecież, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia.
Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy oczekując przybrania za synów, odkupienia naszego ciała.
W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni. Nadzieja zaś, której spełnienie już się ogląda, nie jest nadzieją, bo jak można się jeszcze spodziewać tego, co się już ogląda? Jeżeli jednak, nie oglądając, spodziewamy się czegoś, to z wytrwałością tego oczekujemy.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 126 (125), 1-2ab. 2cd-3. 4-5. 6)

Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

Gdy Pan odmienił los Syjonu, *
wydawało się nam, że śnimy.
Usta nasze były pełne śmiechu, *
a język śpiewał z radości.

Mówiono wtedy między poganami: *
«Wielkie rzeczy im Pan uczynił»
Pan uczynił nam wielkie rzeczy *
i ogarnęła nas radość.

Odmień znowu nasz los, Panie, *
jak odmieniasz strumienie na Południu.
Ci, którzy we łzach sieją, *
żąć będą w radości.

Idą i płaczą *
niosąc ziarno na zasiew,
lecz powrócą z radością *
niosąc swoje snopy.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 11, 25)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 13, 18-21)

Przypowieści o ziarnku gorczycy i o zaczynie

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Jezus mówił: «Do czego podobne jest królestwo Boże i z czym mam je porównać? Podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posadził w swoim ogrodzie. Wyrosło i stało się wielkim drzewem, tak że ptaki powietrzne gnieździły się na jego gałęziach».
I mówił dalej: «Z czym mam porównać królestwo Boże? Podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż wszystko się zakwasiło».


Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ


Dynamika królestwa Bożego

Często słyszymy w Ewangelii o królestwie Bożym. Co ta rzeczywistość oznacza? To obecność Boga w Jezusie Chrystusie, która jest u początku wszelkiego dobra na życie wieczne. Obecność, która nie przytłacza, a wręcz jest zasłonięta przez logikę świata materialnego, w którym żyjemy. Tak jak ziarnko, o którym się już nie pamięta, kiedy spożywa się owoc, który z niego wyrósł. To często trudne do zrozumienia, bo tego, co duchowe, nie da się do końca wyrazić. Potrzeba obrazów, które naprowadzają na głębię i bogactwo tego, co Bóg uczynił i czyni dla człowieka. Obrazy ziarnka gorczycy i zaczynu mówią o dynamice wzrostu nieproporcjonalnej do wkładu człowieka. To obecność Zmartwychwstałego powoduje niespotykany rozwój tam, gdzie do tej pory panował grzech. Jeśli pielęgnuję moją relację z Jezusem, to Jego królestwo będzie się nieustannie przybliżać. Również tam, gdzie zło wydaje się niepodzielnie panować. Walczyć ze złem to skupić wszystkie siły na duchowym wzrastaniu.

Nie pozwól mi, Panie, zapomnieć, że tylko dzięki Twojej obecności i Twojej łasce już teraz mam udział w Twoim królestwie. Pomóż mi kochać Cię ponad wszystko.



www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła