Czytania

Strona główna Czytania

WSPOMNIENIE ŚW. JOZAFATA, BISKUPA I MĘCZENNIKA (czytania z dnia)

WTOREK XXXII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE  (Mdr 2,23-3,9)

Nieśmiertelność sprawiedliwych

Czytanie z Księgi Mądrości.

Dla nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka,
uczynił go obrazem swej własnej wieczności.
A śmierć weszła na świat przez zawiść diabła
i doświadczają jej ci, którzy do niego należą.
A dusze sprawiedliwych są w ręku Boga
i nie dosięgnie ich męka.
Zdało się oczom głupich, że pomarli,
zejście ich poczytano za nieszczęście
i odejście od nas za unicestwienie,
a oni trwają w pokoju.
Choć nawet w ludzkim rozumieniu doznali kaźni,
nadzieja ich pełna jest nieśmiertelności.
Po nieznacznym skarceniu dostąpią dóbr wielkich,
Bóg ich bowiem doświadczył i uznał ich za godnych siebie.
Doświadczył ich jak złoto w tyglu
i przyjął ich jak całopalną ofiarę.
W dzień nawiedzenia swego zajaśnieją
i rozbiegną się jak iskry po ściernisku.
Będą sądzić ludy, zapanują nad narodami,
a Pan królować będzie nad nimi na wieki.
Ci, którzy Mu zaufali, zrozumieją prawdę,
wierni w miłości będą przy Nim trwali:
łaska bowiem i miłosierdzie dla Jego wybranych.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 34,2-3.16-17.18-19)

Refren: Po wieczne czasy będę chwalił Pana.

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.

Oczy Pana zwrócone na sprawiedliwych, *
uszy Jego otwarte na ich wołanie.
Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym, *
by pamięć o nich wymazać z ziemi.

Pan słyszy wołających o pomoc *
i ratuje ich od wszelkiej udręki.
Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu, *
ocala upadłych na duchu.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (J 14,23)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 17,7-10)

Słudzy nieużyteczni jesteśmy

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Jezus powiedział do swoich apostołów:
„Kto z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: «Pójdź i siądź do stołu»? Czy nie powie mu raczej: «Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a potem ty będziesz jadł i pił»? Czy dziękuje słudze za to, że wykonał to, co mu polecono? Tak mówcie i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono: «Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać»”.


Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ



Jesteśmy sługami w Słudze

W Jezusie wszystko promienieje harmonijną jednością. Nauka płynie z Jego słów i czynów. Czyny w pełni potwierdzają słowa. On jest największym Sługą. Będąc Bogiem, zniżył się przed człowiekiem, aby ten zaznał największego wywyższenia. Jego życie to miłość oddania się, wzywająca człowieka do takiej miłości. Ale najpierw Jezus zachęca nas do pokornego uznania naszej sytuacji: „Jesteśmy nieużytecznymi sługami” (Łk 17, 10). Są to słowa prawdy, która umożliwia nam wzrastanie. Pomaga właściwie budować relację z Bogiem. Bo cóż możemy sami z siebie? Kim jesteśmy? Wszelkie dobro, jakiego doświadczamy w życiu, pochodzi od Boga. Niestety, nie zawsze potrafimy je przekazywać dalej. Mimo wszystko On nie zabiera nam zasług w tym, co możemy uczynić. Wiara jest cieszeniem się miłością Boga i obowiązkiem konkretnej odpowiedzi.

Nie dopuść, Panie, abym jakiekolwiek dobro przypisywał tylko sobie samemu. Niech pierwszym krokiem w mojej postawie służebnej miłości będzie szukanie u Ciebie mocy Twojej łaski.



www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła