Czytania

Strona główna Czytania

WSPOMNIENIE BŁ. KAROLINY KÓZKÓWNY, DZIEWICY I MĘCZENNICY (czytania z dnia)

PONIEDZIAŁEK XXXIII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE  (1 Mch 1,10-15.41-43.54-57.62-64)

Prześladowanie religii Izraela

Czytanie z Pierwszej Księgi Machabejskiej.

Wyszedł korzeń wszelkiego grzechu, Antioch Epifanes, syn króla Antiocha. Przebywał on w Rzymie jako zakładnik, a zaczął panować w sto trzydziestym siódmym roku panowania greckiego.
W tym to czasie wystąpili spośród Izraela synowie wiarołomni, którzy podburzyli wielu ludzi, mówiąc: „Pójdźmy zawrzeć przymierze z narodami, które mieszkają wokoło nas. Wiele złego bowiem spotkało nas od tego czasu, kiedyśmy się od nich oddalili”. Słowa te w ich mniemaniu uchodziły za dobre. Niektórzy zaś spomiędzy ludu zapalili się do tej sprawy i udali się do króla, a on dał im władzę, żeby wprowadzili pogańskie obyczaje. W Jerozolimie więc wybudowali gimnazjum według pogańskich zwyczajów. Pozbyli się też znaku obrzezania i odpadli od świętego przymierza. Sprzęgli się też z poganami i zaprzedali się im, aby robić to, co złe.
Król wydał dekret dla całego państwa: „Wszyscy mają być jednym narodem i niech każdy zarzuci swoje obyczaje”. Wszystkie narody przyjęły ten rozkaz królewski, a nawet wielu Izraelitom spodobał się ten kult przez niego nakazany. Składali więc ofiary bożkom i znieważali szabat.
W dniu piętnastym miesiąca Kislew sto czterdziestego piątego roku na ołtarzu całopalenia wybudowano „ohydę spustoszenia”, a w okolicznych miastach judzkich pobudowano także ołtarze; ofiary kadzielne składano nawet przed drzwiami domów i na ulicach. Księgi Prawa, które znaleziono, darto w strzępy i palono ogniem. Królewskie polecenie zabijało tego, u kogo gdziekolwiek znalazła się Księga Przymierza albo jeżeli ktoś postępował zgodnie z nakazami Prawa.
Wielu jednak spomiędzy Izraelitów postanowiło sobie i mocno się trzymało swego postanowienia, że nie będą jedli nieczystych pokarmów. Woleli raczej umrzeć aniżeli skalać się pokarmem i zbezcześcić święte przymierze. Oddali też swoje życie. Wielki gniew Boży strasznie zaciążył nad Izraelem.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 119,53.61.134.150.155.158)

Refren: Broń mego życia, abym strzegł praw Twoich.

Gniew mnie ogarnia z powodu grzeszników *
porzucających Twe prawo.
Oplotły mnie więzy grzeszników, *
nie zapomniałem o Twoim prawie.

Wyzwól mnie z ludzkiego ucisku, *
a będę strzegł Twych postanowień.
Zbliżają się niegodziwi moi prześladowcy, *
dalecy są oni od Twojego prawa.

Daleko od występnych jest zbawienie, *
bo nie dbają o Twoje ustawy.
Na widok odstępców wstręt mnie ogarnia, *
bo słowa Twojego nie strzegą.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (J 8,12b)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ja jestem światłością świata,
kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 18,35-43)

Uzdrowienie niewidomego pod Jerychem

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Kiedy Jezus zbliżył się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał, że tłum przeciąga, dowiadywał się, co się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi.
Wtedy zaczął wołać: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!” Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!”
Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie.
A gdy się zbliżył, zapytał go: „Co chcesz, abym ci uczynił?”
Odpowiedział: „Panie, żebym przejrzał”.
Jezus mu odrzekł: „Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła”.
Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.


Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ



Jezus ciągle przechodzi

Oczami wiary widzę, jak niewidomy bardzo pragnie odzyskać wzrok. To nie opowiadanie, lecz wiara pozwala mi usłyszeć jego głos uwielbienia Boga po cudzie i dostrzec zachwyt ludu, świadka wydarzenia, oddającego cześć Bogu. Moja wiara jest wiarą w obecność Boga żywego. Kiedy słucham słów Ewangelii, wtedy przechodzi Jezus nauczający. Kiedy klękam do modlitwy, wtedy przechodzi Jezus słuchający. Kiedy zaczyna się Msza św., wtedy przechodzi Jezus ofiarujący się za mnie. Kiedy przyjmuję Komunię św., wtedy przechodzi Jezus miłujący. Kiedy pomagam bezinteresownie, wtedy przechodzi Jezus Sługa. Odkrywanie tego wszystkiego jest wchodzeniem na drogę uzdrowienia, jest znakiem mojej żywej wiary. Nie widzieć przechodzącego Jezusa to bardzo groźna, śmiertelnie niebezpieczna ślepota. Widzieć Go to doświadczać, że życie razem z Nim jest cudowne. Tak jak doświadczył tego niewidomy spod Jerycha. To, co czyniło go zależnym we wszystkim od innych, ustąpiło, bo Jezus uwolnił go z więzów niewoli.

Wierzę, Panie, że Ty zawsze idziesz obok mnie. Niech Twoja obecność czyni moją wiarę owocną i pozwala zauważać niezliczone motywy uwielbienia Ciebie w moim życiu!



www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła