Czytania

Strona główna Czytania

CZWARTEK XXXI TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE  (Rz 14,7-12)

I w życiu, i w śmierci należymy do Pana

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian.

Bracia:
Nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie; jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc, i w śmierci należymy do Pana.
Po to bowiem Chrystus umarł i powrócił do życia, by zapanować tak nad umarłymi, jak nad żywymi.
Dlaczego więc ty potępiasz swego brata? Albo dlaczego gardzisz swoim bratem? Wszyscy przecież staniemy przed trybunałem Boga.
Napisane jest bowiem: „Na moje życie, mówi Pan, przede Mną klęknie wszelkie kolano, a każdy język wielbić będzie Boga”. Tak więc każdy z nas o sobie samym zda sprawę Bogu.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 27,1.4.13-14)

Refren: W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia, *
przed kim miałbym czuć trwogę

O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam, +
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu, *
przez wszystkie dni mego życia;
abym kosztował słodyczy Pana, *
stale się radował Jego świątynią.

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 11,28)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy jesteście utrudzeni i obciążeni,
a Ja was pokrzepię.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 15,1-10)

Przypowieści o zgubionej owcy i zgubionej drachmie


Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Zbliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać.
Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: „Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi”.
Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: „Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie?
A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: «Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła».
Powiadani wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia.
Albo jeśli jakaś kobieta mając dziesięć drachm zgubi jedną drachmę, czyż nie zapala światła, nie wymiata domu i nie szuka starannie, aż ją znajdzie?
A znalazłszy ją, sprasza przyjaciółki i sąsiadki i mówi: «Cieszcie się ze mną, bo znalazłam drachmę, którą zgubiłam».
Tak samo, powiadam wam, radość powstaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się nawraca”.


Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

 


Szukać aż się znajdzie
 
Dobry Pasterz zaprasza do siebie grzeszników. Szuka cierpliwie każdej zagubionej owcy. Nikogo nie uznaje za bezpowrotnie straconego. Raduje się ogromnie, gdy zagubieni ponownie uznają Jego autorytet. W sakramencie pokuty Jezus cieszy się z naszego powrotu. Nasza wdzięczność powinna prowadzić do dzielenia się doznanym miłosierdziem z innymi. Choćby w trosce o dobro bliskich, o ich cierpliwą wierność prawdziwemu dobru. Powinna stać się pukaniem do ich wolności, aby otworzyli się na Miłość, która nigdy nie zawodzi. Motywem ku temu może być świadomość postawy Jezusa, Jego stawania u drzwi naszych serc i wołania o otwarcie się na dar Jego Ducha. Dla Niego jesteśmy zawsze niepowtarzalni, warci Jego przelanej Krwi. On walczy o nas do końca.

Panie, niech Twoja walka o mnie i moich bliskich będzie okazją nawracania się ku Miłości. Dobry Pasterzu, pomóż mi naśladować Cię w trosce o zbawienie innych.




www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła