Czytania

Strona główna Czytania

I NIEDZIELA ADWENTU, ROK A


PIERWSZE CZYTANIE (Iz 2, 1-5)

Pokój królestwa Bożego

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Widzenie Izajasza, syna Amosa, dotyczące Judy i Jerozolimy:
Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pańskiej stać będzie mocno na szczycie gór i wystrzeli ponad pagórki.
Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: «Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską, do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo pochodzi z Syjonu i słowo Pańskie – z Jeruzalem».
On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i sędzią dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny. Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pańskiej!

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 122, 1-2.4-5.6-7.8-9)

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *
«Pójdziemy do domu Pana».
Już stoją nasze stopy *
w twoich bramach, Jeruzalem.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Do niego wstępują pokolenia Pańskie, *
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie, *
trony domu Dawida.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Proście o pokój dla Jeruzalem: *
Niech żyją w pokoju, którzy cię miłują.
Niech pokój panuje w twych murach, *
a pomyślność w twoich pałacach.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Ze względu na moich braci i przyjaciół *
będę wołał: «Pokój z tobą!».
Ze względu na dom Pana, Boga naszego, *
modlę się o dobro dla ciebie.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.


DRUGIE CZYTANIE (Rz 13, 11-14)

Zbliża się nasze zbawienie

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian.

Bracia:
Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. Teraz bowiem zbawienie jest bliżej nas niż wtedy, gdy uwierzyliśmy.
Noc się posunęła, a przybliżył się dzień. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła! Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie troszczcie się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom.

Oto słowo Boże.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ps 85, 8)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Okaż nam, Panie, łaskę swoją,
i daj nam swoje zbawienie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 24, 37-44)

Potrzeba czujności w oczekiwaniu na przyjście Chrystusa

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, że przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona.
Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o jakiej porze nocy nadejdzie złodziej, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie».

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ





Nadzieja oczekiwania

Kościół jak troskliwa matka zaprasza do spojrzenia w górę, do powrotu do źródeł nadziei. Są one zawarte w misterium osoby Jezusa Chrystusa, w tajemnicy Jego śmierci, zmartwychwstania i ostatecznego przyjścia na końcu czasów. W świetle tej tajemnicy spoglądamy na codzienność, odnajdujemy Pana, który nam towarzyszy, i doświadczamy nietrwałości tego, co przysparza nam wielu trosk. Dlatego Kościół daje nam czas Adwentu, który pozwala na nowo oczekiwać na spotkanie z Panem. To czas, aby postawić sobie pytanie, czy moje życie jest ukierunkowane na jedynego Pana. Im bardziej ktoś jest ważny, tym bardziej oczekiwanie mobilizuje do przygotowania się. Wiara niesie więc ze sobą troskę o aktywność jej przeżywania. To oznacza wierność Słowu. Wtedy nie zaskoczy mnie żadna katastrofa. Wiara jest więc stałym oczekiwaniem, które bazuje na pewności, że Bóg jest obecny w mojej codzienności.

Niech czas Adwentu będzie dla mnie, Panie, uświadomieniem sobie, że ostateczną metą mojego życia jest spotkanie ze Zmartwychwstałym. Wzmocnij moją nadzieję w przygotowaniu się na radość stanięcia przed Bogiem.


www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2019

ks. Janusz Lekan

Edycja Świętego Pawła


Inny komentarz do Liturgii Słowa znajduje się na stronie biuletynu OD SŁOWA DO ŻYCIA


Zobacz także: