Czytania

Strona główna Czytania

ŚRODA II TYGODNIA ADWENTU


PIERWSZE CZYTANIE (Iz 40, 25-31)

Bóg dodaje mocy zmęczonemu

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

«Z kim moglibyście Mnie porównać, tak żeby Mi dorównał?» – mówi Święty. Podnieście oczy w górę i patrzcie: Kto stworzył te gwiazdy? – Ten, który w szykach prowadzi ich wojsko, wszystkie je woła po imieniu. Spod takiej potęgi i olbrzymiej siły nikt się nie wymknie.
Czemu mówisz, Jakubie, i ty, Izraelu, powtarzasz: «Zakryta jest moja droga przed Panem i prawo moje przez Boga pominięte?». Czy nie wiesz tego? Czy nie słyszałeś? Pan – to Bóg wieczny, Stwórca krańców ziemi. On się nie męczy ani nie nuży, Jego mądrość jest niezgłębiona. On daje siłę zmęczonemu i pomnaża moc bezsilnego. Chłopcy się męczą i nużą, chwieją się, słabnąc, młodzieńcy, lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły; biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 103, 1-2, 3-4, 8.10)

Refren: Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Błogosław, duszo moja, Pana *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Refren: Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

On odpuszcza wszystkie twoje winy *
i leczy wszystkie choroby,
On twoje życie ratuje od zguby, *
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Refren: Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Miłosierny jest Pan i łaskawy *
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Nie postępuje z nami według naszych grzechów *
ani według win naszych nam nie odpłaca.

Refren: Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Oto Pan przyjdzie, aby lud swój zbawić,
błogosławieni, którzy są gotowi wyjść Mu na spotkanie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 11, 28-30)

Chrystus pokrzepia utrudzonych

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza.

Jezus przemówił tymi słowami: «Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ


Każdy zaproszony przez Jezusa

Zbytnie zapatrzenie we własne życie wystawia na szwank wiarę w Boga: albo przestaję Go potrzebować, albo wątpię, że na mnie czeka. Jezus zachęca dziś, aby doświadczyć Jego bliskości. Mówi: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy”. Jezusowa miłość nie pozostaje obojętna na mój los. Adwent to nie tylko perspektywa ostatecznego przyjścia Pana, lecz także realność Jego codziennego przychodzenia do mnie. Jezus staje przede mną, aby zaprosić mnie do udziału w swojej boskiej mocy. Nigdy nie banalizuje trudu mojego życia, tylko prosi, abym przyjął za pewnik Jego obecność, która uczyni je lżejsze, w pełni sensowne. I zaprasza do Stołu, tam umacnia mnie sobą, pokazuje horyzont mojego życia i wlewa nadzieję, że z Jego pomocą to osiągnę.

Pragnę, Panie, odnaleźć w sobie pokorę adwentowych ścieżek. Nie chcę tylko narzekać, ile poświęcam dla Ciebie, lecz zawsze szukać u Ciebie umocnienia.


www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2019

ks. Janusz Lekan

Edycja Świętego Pawła