Czytania

Strona główna Czytania

ŚRODA VI TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE

(Rdz 8, 6-13. 20-22)



Koniec potopu i wyjście z arki

Czytanie z Księgi Rodzaju.

Po czterdziestu dniach Noe, otworzywszy okno arki, które przedtem uczynił, wypuścił kruka; ale ten wylatywał i zaraz wracał, dopóki nie wyschła woda na ziemi.
Potem wypuścił z arki gołębicę, aby się przekonać, czy ustąpiły wody z powierzchni ziemi. Gołębica, nie znalazłszy miejsca, gdzie by mogła usiąść, wróciła do arki, bo jeszcze była woda na całej powierzchni ziemi; Noe, wyciągnąwszy rękę, schwytał ją i zabrał do arki. Przeczekawszy zaś jeszcze siedem dni, znów wypuścił z arki gołębicę i ta wróciła do niego pod wieczór, niosąc w dziobie świeży listek z drzewa oliwnego. Poznał więc Noe, że woda na ziemi opadła. I czekał jeszcze siedem dni,po czym wypuścił znów gołębicę, ale ona już nie powróciła do niego.
W sześćset pierwszym roku, w miesiącu pierwszym, w pierwszym dniu miesiąca wody obeschły na ziemi, i Noe, zdjąwszy dach arki, zobaczył, że powierzchnia ziemi jest już prawie sucha.
Noe zbudował ołtarz dla Pana i wziąwszy ze wszystkich zwierząt czystych i z ptaków czystych złożył je w ofierze całopalnej na tym ołtarzu. Gdy Pan poczuł miłą woń, rzekł do siebie: « Nie będę już więcej złorzeczył ziemi ze względu na ludzi, bo usposobienie człowieka jest złe już od młodości. Przeto już nigdy nie zgładzę wszystkiego, co żyje, jak to uczyniłem; będą one zatem istniały, jak długo trwać będzie ziemia, siew i żniwo, mróz i upał, lato i zima, dzień i noc».

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY

(Ps 116B(115), 12-13. 14-15. 18-19)



Refren: Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną.

Czym się Panu odpłacę *
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia *
i wezwę imienia Pana.

Wypełnię me śluby dla Pana *
przed całym Jego ludem.
Cenna jest w oczach Pana *
śmierć Jego świętych.

Wypełnię me śluby dla Pana *
przed całym Jego ludem.
W dziedzińcach Pańskiego domu, *
pośrodku ciebie, Jeruzalem.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

(Ef 1,17-18)



Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Niech Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa
przeniknie nasze serca swoim światłem,
abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA

(Mk 8,22-26)



Uzdrowienie niewidomego

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Jezus i uczniowie przyszli do Betsaidy. Tam przyprowadzili Mu niewidomego i prosili, żeby się go dotknął.
On ujął niewidomego za rękę i wyprowadził go poza wieś. Zwilżył mu oczy śliną, położył na niego ręce i zapytał: „Czy widzisz co?”
A gdy przejrzał, powiedział: „Widzę ludzi, bo gdy chodzą, dostrzegam ich niby drzewa”. Potem znowu położył ręce na jego oczy.
I przejrzał on zupełnie, i został uzdrowiony; wszystko widział teraz jasno i wyraźnie.
Jezus odesłał go do domu ze słowami: „Tylko do wsi nie wstępuj”.

Oto słowo Pańskie.



KOMENTARZ

Prawdziwe uzdrowienie

Czy Jezus nie mógł uzdrowić niewidomego jednym słowem? Czy musiał go wyprowadzać poza wieś i dokonywać gestu nałożenia rąk? W działaniu Jezusa nie ma niczego przypadkowego, ono niesie w sobie Bożą pedagogię wobec człowieka. Biorąc niewidomego na bok, Jezus chce mnie nauczyć, że Jego działanie nigdy nie jest na pokaz i nie zależy od opinii ludzi ciekawskich. Aby zrozumieć Jego słowo i odkryć Jego moc, potrzebuję ciszy i odosobnienia. Podobnie uzdrowienie, które w dwóch etapach niesie kolejną lekcję. Pierwszy to znak, że zdrowy wzrok nie polega na dostrzeganiu rzeczy z odległości kilometrów, lecz ludzi, którzy są blisko i doświadczają konkretnych stanów życia: radości, smutku, lęku, gorzkiej samotności. Nie można patrzeć na nich tak samo jak na drzewa. Drugi to znak, że nie tylko trzeba widzieć, lecz także patrzeć z miłością. Takiego uzdrowienia potrzebuje każdy z nas.

Każdego dnia staję przed Tobą, Panie, abyś dotknął moich oczu i uszu. Abym odtąd słuchał Twojego słowa i widział Ciebie w drugim człowieku.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła