Czytania

Strona główna Czytania

ŚRODA VII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE (Syr 4,11-19)

Mądrość mistrzynią życia

Czytanie z Księgi Syracydesa.

Mądrość wywyższa swych synów i ma pieczę o tych, którzy jej szukają. Kto ją miłuje, miłuje życie, a kto dla niej rano wstaje, będzie napełniony weselem.
Kto ją posiądzie, odziedziczy chwałę, a gdzie ona wejdzie, tam Pan błogosławi. Którzy jej służą, oddają cześć Świętemu, a miłujących ją Pan będzie miłował. Kto jej słucha, sądzić będzie narody, a kto do niej się przykłada, mieszkać będzie spokojnie.
Kto jej zaufa, ten ją odziedziczy i posiadać ją będą jego pokolenia. W początkach powiedzie go trudnymi drogami, bojaźnią i strachem go przejmie, dręczyć go będzie swoją nauką, aż nabierze zaufania do jego duszy i wypróbuje go przez swe nakazy.
Następnie powróci do niego po drodze gładkiej i rozraduje go, i odkryje mu swe tajemnice. A jeśliby zszedł na bezdroża, opuści go i odda w moc jego upadku.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 119,165 i 168.171-172.174-175)

Refren: Obfity pokój miłującym Prawo.

Obfity pokój dla miłujących Twoje Prawo, *
i nigdy się nie potkną.
Przestrzegam Twoich postanowień i napomnień, *
bo wszystkie moje drogi są przed Tobą.

Niech moje wargi rozbrzmiewają hymnem, *
bo mnie nauczasz Twych ustaw.
Niech mój język opiewa Twoje słowo, *
bo wszystkie Twe przykazania są sprawiedliwe.

Pragnę Twojej pomocy, Panie, *
a Prawo Twoje jest moją rozkoszą.
Niech żyje moja dusza i niech Ciebie chwali, *
niech mnie wspierają Twoje wyroki.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 14,6)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ja jestem drogą i prawdą, i życiem,
nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mk 9,38-40)

Kto nie jest przeciwko nam, ten jest z nami

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Apostoł Jan rzekł do Jezusa: „Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w imię Twoje wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami”.
Lecz Jezus odrzekł: „Nie zabraniajcie mu, bo nikt, kto czyni cuda w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami”.

Oto słowo Pańskie.


 

KOMENTARZ

Czynić dobro mocą Boga

Czynić dobro mocą Boga Prośba uczniów wydaje się wyrażać troskę o jedność wspólnoty powołanej przez Jezusa. Jednak Mistrz uczy ich szerszego spojrzenia na jedność w pełnieniu dobra. Samo bycie uczniem Chrystusa nie wystarczy, by dokonywać dzieł przezwyciężających władzę demonów. Ale też niebycie uczniem Chrystusa nie przekreśla możliwości czynienia prawdziwego dobra. Są ludzie, którzy nie należą do Kościoła, ale autentycznie wierzą w Jezusa. Zadaniem chrześcijanina jest troska o widzialną wspólnotę Kościoła, w którym jest pełnia środków zbawienia, do którego człowiek wchodzi przez wiarę i chrzest. Sprawą fundamentalną jest tu wiara, że Jezus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem, jedynym Odkupicielem. Nie można jednak nikogo pozbawiać prawa czynienia dobra. Prawdziwe dobro dokonuje się zawsze mocą Bożą.

Naucz mnie, Panie, mądrej troski o współdziałanie w dobrym ze wszystkimi braćmi w wierze i ludźmi dobrej woli. Niech wszyscy, widząc to dobro, wychwalają Ojca, który jest w niebie.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła