Czytania

Strona główna Czytania

SOBOTA VII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE (Syr 17,1-15)

Człowiek obdarowany przez Stwórcę

Czytanie z Księgi Syracydesa.

Pan stworzył człowieka z ziemi i znów go jej zwróci.
Odliczył ludziom dni i wyznaczył czas odpowiedni oraz dał im władzę nad tym wszystkim, co jest na niej. Uczynił ich groźnymi dla wszystkiego stworzenia, aby panowali nad zwierzętami i ptactwem.
Przyodział ich w moc podobną do swojej i uczynił ich na swój obraz.
Dał im wolną wolę, język i oczy, uszy i serca zdolne do myślenia.
Napełnił ich wiedzą i rozumem, o złu i dobru ich pouczył.
Położył oko swoje w ich sercu, aby im pokazać wielkość swoich dzieł. Imię świętości wychwalać będą i wielkość Jego dzieł opowiadać.
Postawił przed nimi wiedzę i prawo życia dał im w dziedzictwo.
Przymierze wieczne zawarł z nimi i objawił im swoje prawa.
Wielkość majestatu widziały ich oczy i uszy ich słyszały okazałość Jego głosu. Rzekł im: «Trzymajcie się z dala od wszelkiej niesprawiedliwości». I dał każdemu przykazania co do bliźniego.
Przed Nim są zawsze ich drogi, nie skryją się przed Jego oczami.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 103,13-14.15-16.17-18a)

Refren: Bóg jest łaskawy dla swoich czcicieli.

Jak ojciec lituje się nad dziećmi, *
tak Pan się lituje nad tymi, którzy cześć Mu oddają.
Wie On, z czegośmy powstali, *
pamięta, że jesteśmy prochem.

Dni człowieka są jak trawa, *
kwitnie jak kwiat na polu.
Wystarczy, że wiatr go muśnie, już znika, *
i wszelki ślad po nim ginie.

Lecz łaska Boga jest wieczna *
dla Jego wyznawców,
a Jego sprawiedliwość nad ich potomstwem, *
nad wszystkimi, którzy strzegą Jego przymierza.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 11,25)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mk 10,13-16)

Jezus błogosławi dzieci

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Przynosili Jezusowi dzieci, żeby ich dotknął; lecz uczniowie szorstko zabraniali im tego.
A Jezus widząc to, oburzył się i rzekł do nich: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem należy królestwo Boże. Zaprawdę powiadam wam: Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego”.
I biorąc je w objęcia, kładł na nie ręce i błogosławił je.

Oto słowo Pańskie.



KOMENTARZ

Jestem dzieckiem Bożym

Jednym z zasadniczych celów przyjścia Syna Bożego na świat było uczynienie nas dziećmi Bożymi. Nie było łatwo Jezusowi przekonać współczesnych mu ludzi do tej prawdy, gdyż wówczas dzieciom nie poświęcano tyle uwagi co dziś. Stąd stanowcze wezwanie: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im” (Mk 10, 14). Bóg kocha nas wszystkich jako swoje dzieci, chce, abyśmy przy Nim trwali, żyli Jego życiem. Dlatego modlić się to stanąć przed Bogiem z ufnością dziecka. W jakiej postawie serca staję przed Bogiem każdego dnia? Jak dorosły, który potrzebuje tylko Bożego zatwierdzenia swoich planów, bo uważa, że jeśli Ojciec go kocha, to wszystko mu się należy? Czy jak dziecko, które z radością i wdzięcznością przyjmuje dary, którymi jest obdarowywane? Pozwól dziecku Bożemu, które jest w tobie, stawać przed Bogiem każdego dnia, a błogosławieństwo Boże będzie umacniać twoją wiarę.

Jezu, dziękuję Ci, że uczyniłeś mnie dzieckiem Twojego Ojca i nauczyłeś wołać do Niego: Abba, Ojcze! Niech nie opuszcza mnie ufność w bezwarunkową miłość naszego Ojca.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła