Czytania

Strona główna Czytania

ŚRODA IV TYGODNIA WIELKANOCNEGO



PIERWSZE CZYTANIE (Dz 12,24-13,5a)

Misja Pawła i Barnaby

Czytanie z Dziejów Apostolskich.

Słowo Pańskie rozszerzało się i rosło. Barnaba i Szaweł, wypełniwszy swoje zadania, powrócili z Jerozolimy zabierając ze sobą Jana, zwanego Markiem.
W Antiochii, w tamtejszym Kościele, byli prorokami i nauczycielami : Barnaba i Szymon zwany Niger, Lucjusz Cyrenejczyk i Manaen, który wychowywał się razem z Herodem tetrarchą, i Szaweł.
Gdy odprawiali publiczne nabożeństwo i pościli, rzekł Duch Święty: „Wyznaczcie mi już Barnabę i Szawła do dzieła, do którego ich powołałem”. Wtedy po poście i modlitwie oraz po włożeniu na nich rąk, wyprawili ich.
A oni wysłani przez Ducha Świętego zeszli do Seleucji, a stamtąd odpłynęli na Cypr. Gdy przybyli do Salaminy, głosili słowo Boże w synagogach żydowskich.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 67,2-3.4-5.6 i 8)

Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.

Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi, *
niech nam ukaże pogodne oblicze.
Aby na ziemi znano Jego drogę, *
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.

Niech Ciebie, Boże, wysławiają ludy, *
niech wszystkie narody oddają Ci chwałę.
Niech się narody cieszą i weselą, +
że rządzisz ludami sprawiedliwie *
i kierujesz narodami na ziemi.

Niech Ciebie, Boże, wysławiają ludy, *
niech wszystkie narody oddają Ci chwałę.
Niech nam Bóg błogosławi, *
niech się Go boia wszystkie krańce ziemi.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 8,12b)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ja jestem światłością świata,
kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.
 
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (J 12,44-50)

Przyszedłem, aby świat zbawić

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Jezus tak wołał:
„Ten, kto we Mnie wierzy, wierzy nie we Mnie, lecz w Tego, który Mnie posłał. A kto Mnie widzi, widzi Tego, który Mnie posłał.
Ja przyszedłem na świat jako światło, aby każdy, kto we Mnie wierzy, nie pozostawał w ciemności. A jeżeli ktoś posłyszy słowa moje, ale ich nie zachowa, to Ja go nie sądzę. Nie przyszedłem bowiem po to, aby świat sądzić, ale by świat zbawić.
Kto gardzi Mną i nie przyjmuje słów moich, ten ma swego sędziego: słowo, które powiedziałem, ono to będzie go sądzić w dniu ostatecznym. Nie mówiłem bowiem sam od siebie, ale Ten, który Mnie posłał, Ojciec, On Mi nakazał, co mam powiedzieć i oznajmić. A wiem, że przykazanie Jego jest życiem wiecznym. To, co mówię, mówię tak, jak Mi Ojciec powiedział”.

Oto słowo Pańskie.



KOMENTARZ

Miłość posłuszna


Łacińskie przysłowie głosi, że jasne zasady czynią ludzi przyjaciółmi. Boża miłość wobec mnie musi być wymagająca, abym mógł się prawdziwie rozwijać. Nie dokona się to bez mojego ufnego zaangażowania. Posłuszeństwo jest fundamentalną cechą miłości. Jezus wchodzi na drogę uniżenia z miłości, która oddaje całego siebie do dyspozycji innym. Również w moim przypadku taka posłuszna miłość czyni życie łatwiejsze i bardziej owocne. Jezus przypomina, że Boże przykazania niosą w sobie horyzont wieczności. Ważne, aby to słowo nadziei ufnie przyjąć właśnie dziś, nie odkładać tego na inny czas. A wówczas to, co jest przyszłością, będzie światłem niegasnącym, wiecznością. Jeśli dziś chodzę w Jezusowym świetle, to inwestuję w przyszłe życie wieczne z Bogiem.

Jezu, ukochałeś mnie aż do końca, po dar swojego życia, abym mógł żyć wiecznie w jedności Trójcy Świętej. Chcę uczyć się od Ciebie tej wolności, która ufa Ojcu i posłusznie realizuje Jego polecenia.


www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła