Czytania

Strona główna Czytania

SOBOTA XVI TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE  (Wj 24,3-8)

Zawarcie przymierza między Bogiem a Izraelitami

Czytanie z Księgi Wyjścia.

Mojżesz wrócił z Synaju i obwieścił ludowi wszystkie słowa Pana i wszystkie Jego zlecenia. Wtedy cały lud odpowiedział jednogłośnie: „Wszystkie słowa, jakie powiedział Pan, wypełnimy”.
Spisał więc Mojżesz wszystkie słowa Pana. Nazajutrz wcześnie rano zbudował ołtarz u stóp góry i postawił dwanaście stel, stosownie do liczby dwunastu pokoleń Izraela. Potem polecił młodzieńcom z synów Izraela złożyć dla Pana ofiarę całopalna i ofiarę biesiadną z cielców. Mojżesz zaś wziął połowę krwi i wylał ją do czar, a drugą połową krwi skropił ołtarz.
Wtedy wziął Księgę Przymierza i czytał ją głośno ludowi. l oświadczyli: „Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni”. Mojżesz wziął krew i pokropił nią lud, mówiąc: „Oto krew przymierza, które Pan zawarł z wami na podstawie wszystkich tych słów”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 50,1-2.5-6.14-15)

Refren: Składajcie Bogu dziękczynną ofiarę.

Przemówił Pan, Bóg nad bogami, *
i wezwał ziemię od wschodu do zachodu słońca.
Bóg zajaśniał z Syjonu, *
korony piękności.

„Zgromadźcie Mi moich umiłowanych, *
którzy przez ofiarę zawarli ze Mną przymierze”.
Niebiosa zwiastują Jego sprawiedliwość, *
albowiem sam Bóg jest sędzią.

„Bogu składaj ofiarę dziękczynną, *
spełnij swoje śluby wobec Najwyższego!
I wzywaj Mnie w dniu utrapienia, *
uwolnię ciebie, a ty Mnie uwielbisz”.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Jk 1,21)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Przyjmujcie w duchu łagodności wszczepione w was słowo,
które ma moc zbawić dusze wasze.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 13,24-30)

Przypowieść o chwaście w zbożu

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść:
„Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł.
A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: «Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc się wziął na niej chwast?» Odpowiedział im: «Nieprzyjazny człowiek to sprawił». Rzekli mu słudzy: «Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?»
A on im odrzekł: «Nie, byście zbierając chwast nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza».

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

 

Cierpliwa troska o królestwo Boże

Przypowieść o pszenicy i chwaście dotyka istnienia zła w świecie i podkreśla cierpliwość Boga. Zło, jakie świat zna, nie pochodzi od Boga, lecz od Jego nieprzyjaciela, Złego. Tam, gdzie nie ma światła, diabeł czyni wszystko, aby oddzielać człowieka od Boga, a przez to rozdzielać rodziny i narody. Czy jednak słowa Jezusa: „Pozwólcie im rosnąć razem aż do żniw” (Mt 13, 30) nie są bagatelizowaniem zła? Bóg zaprasza i uzdalnia do tego, aby jedyną troską życia było budowanie Jego królestwa. Nie tropienie na każdym kroku zła, lecz doskonalenie się w cierpliwej i wyrozumiałej miłości, która pozbawiona jest wszelkich form lęku. Nie oznacza to naiwności wobec wysiłków Złego, który chce zasiać we mnie jak najwięcej swoich chwastów, często z wyglądu przypominających pszenicę. Nie gorsz się tym, że dobro i zło będą istnieć obok siebie do końca świata. Troszcz się bardziej o dobre ziarno, bo za nim stoi moc Boga, której nikt ani nic nie zdoła pokonać. Buduj razem z Nim!

Twoje słowo, Panie, daje mi życie. Niech Twój Duch broni mnie przed naiwnością wobec zła – które z wyglądu przypomina dobro – i pomaga cierpliwie troszczyć się o wzrost Twego królestwa.




www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła



>