Czytania

Strona główna Czytania

WTOREK XVII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE  (Wj 33,7-11;34,5-9.28)

Bóg obcuje z Mojżeszem w Namiocie Spotkania

Czytanie z Księgi Wyjścia.

Mojżesz wziął namiot i rozbił go za obozem, i nazwał go Namiotem Spotkania. A ktokolwiek chciał się zwrócić do Pana, szedł do Namiotu Spotkania, który był poza obozem.
Ile zaś razy Mojżesz szedł do namiotu, cały lud stawał przy wejściu do swych namiotów i patrzył na Mojżesza, aż wszedł do namiotu. Ile zaś razy Mojżesz wszedł do namiotu, zstępował słup obłoku i stawał u wejścia do namiotu, i wtedy Pan rozmawiał z Mojżeszem. Cały lud widział, że słup obłoku stawał u wejścia do namiotu. Cały lud stawał i każdy oddawał pokłon u wejścia do swego namiotu. A Pan rozmawiał z Mojżeszem twarzą w twarz, jak się rozmawia z przyjacielem. Potem wracał Mojżesz do obozu, sługa zaś jego, młodzieniec Jozue, syn Nuna, nie oddalał się z wnętrza namiotu.
A Pan zstąpił w obłoku i Mojżesz zatrzymał się koło Niego, i wypowiedział imię Pana. Przyszedł Pan przed jego oczyma, i wołał: „Pan, Pan, Bóg miłosierny i litościwy, cierpliwy, bogaty w łaskę i wierność, zachowujący swą łaskę w tysiączne pokolenia, przebaczający niegodziwość, niewierność, grzech, lecz nie pozostawiający bez ukarania go, ale zsyłający kary za niegodziwość ojców na synów i wnuków aż do trzeciego i czwartego pokolenia”. I natychmiast skłonił się Mojżesz aż do ziemi i oddał pokłon, mówiąc: „Jeśli łaskaw jesteś dla mnie, Panie, niech pójdzie Pan w pośrodku nas. Jest to wprawdzie lud o twardym karku, ale przebaczysz winy nasze i grzechy nasze i uczynisz nas swoim dziedzictwem”.
I był tam Mojżesz u Pana czterdzieści dni i czterdzieści nocy, nie jadł chleba i nie pił wody. I napisał na tablicach słowa przymierza Dziesięć Słów.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 103,6-7.8-9.10-11.12-13)

Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Dzieła Pana są sprawiedliwe, *
wszystkich uciśnionych ma w swojej opiece.
Drogi swoje objawił Mojżeszowi, *
swoje dzieła synom Izraela.

Miłosierny jest Pan i łaskawy, *
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Nie zapamiętuje się w sporze, *
nie płonie gniewem na wieki.

Nie postępuje z nami według naszych grzechów, *
ani według win naszych nam nie odpłaca.
Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, *
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.

Jak odległy jest wschód od zachodu, *
tak daleko odsunął nasze od nas winy.
Jak ojciec lituje się nad dziećmi, *
tak Pan lituje się nad tymi, którzy się Go boją.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ziarnem jest słowo Boże, a siewcą jest Chrystus,
każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 13,36-43)

Wyjaśnienie przypowieści o chwaście

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie i prosili Go: „Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście”. On odpowiedział :
„Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie.
Jak więc zbiera się chwast i spala ogniem, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.
Kto ma uszy, niechaj słucha”.

Oto słowo Pańskie.



KOMENTARZ


„Objaśnij nam przypowieść”

Nauka Jezusa zawarta w prostych przypowieściach zawiera głębokie Boże prawdy, które mają stawać się fundamentem spełnionego życia człowieka wierzącego. Nie można bać się Go pytać o wszystko, co nie do końca jest jasne. On jest przecież najwiarygodniejszym nauczycielem, który troszczy się o swoich uczniów. Dziś Jezus chce wyjaśnić znaczenie tej przypowieści. Przede wszystkich przestrzega przed działaniem Złego, który w sercach wszystkich ludzi chce siać chwast, czyli wywoływać zamęt. Brak czujności i przyzwalanie na to powodują w człowieku rozłam. Pojawiają się sfery, w których zaczyna się zacierać różnica między dobrem a złem. A to z kolei ma wpływ na tych, którzy są wokół nas. Potrzeba mi w świetle Chrystusowej prawdy patrzeć na wszystkie obszary mojego życia, aby wiedzieć, co usunąć. I działać z cierpliwością opartą na wierze w ostateczne zwycięstwo dobra. Wszelkie dobro pochodzi od Boga. A zło nigdy nie ma ani pierwszego, ani ostatniego słowa.

Nie pozwól mi, Panie, lekceważyć prostoty Twojego słowa, bo ono jest dla mnie drogowskazem i mocą. Proszę Cię, abym potrafił w jego świetle wyraźnie widzieć drogi, które prowadzą do Ciebie.




www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła