Czytania

Strona główna Czytania

WSPOMNIENIE ŚW. BERNARDA, OPATA I DOKTORA KOŚCIOŁA (czytania z dnia)

WTOREK XX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE  (Sdz 6,11-24a)

Powołanie Gedeona

Czytanie z Księgi Sędziów.

Oto przyszedł anioł Pana i usiadł pod terebintem w Ofra, które należało do Joasza z rodu Abiezera. Gedeon, syn Jego, młócił na klepisku zboże, aby je ukryć przed Madianitami. I ukazał mu się anioł Pana i rzekł mu: „Pan jest z tobą, dzielny wojowniku!”
Odpowiedział mu Gedeon: „Wybacz, Panie mój! Jeżeli Pan jest z nami, skąd pochodzi to wszystko, co się nam przydarza? Gdzież są te wszystkie dziwy, o których opowiadają nam ojcowie nasi, mówiąc: «Czyż Pan nie wywiódł nas z Egiptu»? A oto teraz Pan nas opuścił i poddał nas pod jarzmo Madianitów”.
Wtenczas Pan zwrócił się ku niemu i rzekł do niego: „Idź z tą siłą, jaką posiadasz, i wybaw Izraela z ręki Madianitów. Wiedz, że Ja ciebie posyłam”.
Odpowiedział Mu Gedeon: „Proszę Cię, Panie mój, jakże wybawię Izraela? Ród mój jest najbiedniejszy w pokoleniu Manassesa, a ja jestem ostatni w domu mego ojca”.
Pan mu odpowiedział: „Ponieważ Ja będę z tobą, pobijesz Madianitów jak jednego męża”. Odrzekł mu na to: „Jeżeli jesteś mi życzliwy, daj mi jakiś znak, że to Ty mówisz ze mną. Nie oddalaj się stąd, proszę Cię, aż wrócę do Ciebie. Przyniosę moją ofiarę i położę ją przed Tobą”. A On na to: „Poczekam tu, aż wrócisz”.
Gedeon oddaliwszy się przygotował koźlę ze stada, a z jednej efy mąki przaśne chleby. Włożył mięso do kosza, a polewkę do garnuszka i przyniósł to do Niego pod terebint i ofiarował. Wówczas rzekł do niego anioł Pana: „Weź mięso i chleby przaśne, połóż je na tej skale, a polewkę rozlej”. Tak uczynił. Wówczas anioł Pana wyciągnął koniec laski, którą trzymał w swym ręku, dotknął nią mięsa i chlebów przaśnych i wydobył się ogień ze skały. Strawił on mięso i chleby przaśne. Potem zniknął anioł Pana sprzed jego oczu.
Zrozumiał Gedeon, że to był anioł Pana, i rzekł: „Ach, Panie mój, Panie! Oto anioła Pańskiego widziałem twarzą w twarz!” Rzekł do niego Pan: „Pokój z tobą! Nie bój się niczego. Nie umrzesz!” Gedeon zbudował na tym miejscu ołtarz dla Pana i nazwał go: „Pan jest pokojem”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 85,.11-12.13-14)

Refren: Pan głosi pokój swojemu ludowi.

Będę słuchał tego, *
co mówi Pan Bóg:
oto ogłasza pokój ludowi i świętym swoim, *
którzy zwracają się ku Niemu swym sercem.

Łaska i wierność spotkają się ze sobą, *
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie, *
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.

Pan sam obdarzy szczęściem, *
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Przed Nim będzie kroczyć sprawiedliwość, *
a śladami Jego kroków zbawienie.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (2 Kor 8,9)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus Chrystus, będąc bogatym, dla was stał się ubogim,
aby was swoim ubóstwem ubogacić.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 19,23-30)

Nagroda za wyrzeczenie podjęte dla Chrystusa

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Zaprawdę powiadam wam: Bogaty z trudnością wejdzie do królestwa niebieskiego. Jeszcze raz wam powiadam: Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogatemu wejść do królestwa niebieskiego”.
Gdy uczniowie to usłyszeli, przerazili się bardzo i pytali: „Któż więc może się zbawić?”
Jezus spojrzał na nich i rzekł: „U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe”.
Wtedy Piotr rzekł do Niego: „Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?”
Jezus zaś rzekł do nich: „Zaprawdę powiadam wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzyście poszli za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach sądząc dwanaście pokoleń Izraela. I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci lub siostry, ojca lub matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne odziedziczy.
Wielu zaś pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi.”

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ

 

Logika bezinteresownego daru

Świat mierzy dziś życie człowieka miarą skuteczności. Za wartościowych uznaje takich ludzi, którzy coś osiągnęli lub mogą się czymś wykazać. Często dajemy się nabrać na taki sposób wartościowania ludzkiego życia i przenosimy to na naszą relację z Bogiem. Widzimy ją wtedy czysto po ludzku. Apostołom również nie była obca taka mentalność. Widać to w pytaniu Piotra: „Co za to otrzymamy?” (Mt 19, 27). Ludzka logika wymienności: „Coś Ci, Boże, ofiaruję, a w zamian Ty dasz mi Twoje dary”. Po pierwsze: Co ja mogę Bogu ofiarować w zamian za to, czym On mnie obdarza? Nic! Po drugie: Boże dary są całkowicie darmowe, są bowiem konsekwencją Jego natury, która jest „bezinteresownym darem z siebie” (Trójca Przenajświętsza). Jeśli więc potrafię codziennie dziękować za wszystko Bogu, to i całe moje życie może stać się bezinteresownym darem.

Nie pozwól mi, Panie, mierzyć mojego życia tylko tym, co sam potrafię. Niech moje serce codziennie wyśpiewuje hymn dziękczynienia za to, że jest obdarowywane przez Ciebie, i samo pragnie stawać się bezinteresownym darem.



www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła