Czytania

Strona główna Czytania

PIĄTEK XX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE  (Rt 1,1.3-6.14b-16.22)

Rut Moabitka zostaje wierna Bogu Noemi

Czytanie z Księgi Rut.

W czasach, gdy rządzili sędziowie, powstał głód w kraju. Z Betlejem judzkiego wyszedł pewien człowiek ze swoją żoną i swymi dwoma synami, aby się osiedlić w ziemi Moabu.
Ten człowiek, imieniem Elimelek, mąż Noemi, zmarł, a Noemi pozostała ze swymi dwoma synami. Ci wzięli sobie za żony Moabitki: jedna nazywała się Orpa, druga nazywała się Rut. Mieszkali tam około dziesięciu lat. Obaj synowie również zmarli, a kobieta pozostała, przeżywszy obu swych synów i swego męża.
Wyruszyła więc Noemi i z nią jej synowe, aby wrócić z ziemi Moabu, ponieważ usłyszała w ziemi Moabu, że Pan nawiedził swój lud, dając mu chleb. Orpa ucałowała swoją teściową i wróciła do swego narodu, a Rut pozostała przy niej. Noemi powiedziała do Rut: „Oto twoja szwagierka wróciła do swego narodu i do swego boga, wracaj i ty za twą szwagierka”.
Odpowiedziała Rut: „Nie nalegaj na mnie, abym opuściła ciebie i abym odeszła od ciebie, gdyż gdzie ty pójdziesz, tam ja pójdę, gdzie ty zamieszkasz, tam ja zamieszkani, twój naród będzie moim narodem, a twój Bóg będzie moim Bogiem”.
Wróciła więc Noemi, a z nią była Rut Moabitka, jej synowa, która przyszła z ziemi Moabu. Przyszły zaś do Betlejem na początku żniw jęczmienia.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 40,5.7-8a.8b-10)

Refren: Chwal, duszo moja, Pana, Stwórcę swego.

Szczęśliwy ten, kogo wspiera Bóg Jakuba, *
kto pokłada nadzieję w Panu Bogu.
On stworzył niebo i ziemie, i morze *
ze wszystkim, co w nich istnieje;

On wiary dochowuje na wieki, *
uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
chlebem karmi głodnych, *
wypuszcza na wolność uwięzionych.

Pan przywraca wzrok ociemniałym, *
Pan dźwiga poniżonych,
Pan kocha sprawiedliwych, *
Pan strzeże przybyszów.

Ochrania sierotę i wdowę, *
lecz występnych kieruje na bezdroża.
Pan króluje na wieki, *
Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Ps 25,4b.5)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Naucz mnie, Boże mój, chodzić Twoimi ścieżkami,
prowadź mnie w prawdzie, według Twych pouczeń.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 22,34-40)

Największe przykazanie

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że Jezus zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę: „Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?”
On mu odpowiedział: „«Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem». To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: «Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego». Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy”.

Oto słowo Pańskie.



KOMENTARZ


Bóg jest najważniejszy

Życie ludzkie jest tak bogate, że trudno wszystko objąć i wszystkiemu nadać tę samą wartość. Niezbędna jest hierarchia wartości, która pozwoli właściwie rozłożyć siły i skupić się na tym, co uczyni życie prawdziwie owocnym. Wiedzieć, co jest najważniejsze, to oznaka mądrości. Pozwala porządkować życie, wzrastać samemu, a innym umożliwia dobre życie. Najważniejszy jest Bóg i miłość. Całe istnienie człowieka wierzącego bierze początek w miłości i w niej się dopełnia. Bóg nie jest kimś, kogo trzeba się bać, lecz kimś, kogo trzeba ponad wszystko miłować. Bliźni nie jest kimś, kogo trzeba się obawiać, lecz kimś, kogo trzeba mocą Bożej miłości przyjąć. Nawet tego, kto się wydaje nieprzyjacielem. Bez tego nie zbuduje się prawdziwie szczęśliwego życia. Nie traćmy sił na porównywanie się z innymi, na ocenę tego, czy warci są miłości. Kochajmy Boga i ludzi jednym sercem, niepodzielnie.

Panie, Ty każdego dnia swoim życiem, które poświęciłeś dla mnie, dajesz mi odpowiedź na pytanie o najważniejsze przykazanie. Niech Twoja łaska pomoże mi dać Ci odpowiedź w mojej miłości bliźniego.



www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła