Czytania

Strona główna Czytania

SOBOTA XVII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE  (Kpł 25,1.8-17)

Rok jubileuszowy

Czytanie z Księgi Kapłańskiej.

Pan powiedział do Mojżesza na górze Synaj:
„Policzysz sobie siedem lat szabatowych, to jest siedem razy po siedem lat, tak że czas siedmiu lat szabatowych będzie obejmował czterdzieści dziewięć lat. Dziesiątego dnia, siódmego miesiąca zatrąbisz w róg. W Dniu Przebłagania zatrąbicie w róg w całej waszej ziemi. Będziecie święcić pięćdziesiąty rok, oznajmicie wyzwolenie w kraju dla wszystkich jego mieszkańców. Będzie to dla was jubileusz, każdy z was powróci do swej własności i każdy powróci do swego rodu. Cały ten rok pięćdziesiąty będzie dla was rokiem jubileuszowym, nie będziecie siać, nie będziecie żąć tego, co urośnie, nie będziecie zbierać nieobciętych winogron, bo to będzie dla was jubileusz, to będzie dla was rzecz święta. Wolno wam jednak będzie jeść to, co urośnie na polu.
W tym roku jubileuszowym każdy powróci do swej własności. Kiedy więc będziecie sprzedawać coś bliźniemu albo kupować coś od bliźniego, nie wyrządzajcie krzywdy jeden drugiemu. Ale odpowiednio do liczby lat, które upłynęły od jubileuszu, będziesz kupował od bliźniego, a on sprzeda tobie odpowiednio do liczby lat plonów. Im więcej lat pozostaje do jubileuszu, tym większą cenę zapłacisz, im mniej lat pozostaje, tym mniejszą cenę zapłacisz, bo ilość plonów on ci sprzedaje.
Nie będziecie wyrządzać krzywdy jeden drugiemu. Będziesz się bał Boga twego, bo Ja jestem Pan, Bóg wasz!”

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 67,2-3.5 i 8)

Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.

Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi, *
niech nam ukaże pogodne oblicze.
Aby na ziemi znano Jego drogę, *
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.

Niech się narody cieszą i weselą, *
bo rządzisz ludami sprawiedliwie
i kierujesz narodami na ziemi. +
Niechaj nam Bóg błogosławi, *
niech się Go boją wszystkie krańce ziemi.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 5,10)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości,
albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 14,1-12)

Śmierć Jana Chrzciciela

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

W owym czasie doszła do uszu tetrarchy Heroda wieść o Jezusie. I rzekł do swych dworzan: „To Jan Chrzciciel. On powstał z martwych i dlatego moce cudotwórcze działają w nim”.
Herod bowiem kazał pochwycić Jana i związanego wrzucić do więzienia. Powodem była Herodiada, żona brata jego Filipa, Jan bowiem upominał go: „Nie wolno ci jej trzymać”. Chętnie też byłby go zgładził, bał się jednak ludu, ponieważ miano go za proroka.
Otóż kiedy obchodzono urodziny Heroda, tańczyła córka Herodiady wobec gości i spodobała się Herodowi. Zatem pod przysięgą obiecał jej dać wszystko, o cokolwiek poprosi. A ona, przedtem już podmówiona przez swą matkę, powiedziała: „Daj mi tu na misie głowę Jana Chrzciciela”. Zasmucił się król. Lecz przez wzgląd na przysięgę i na współbiesiadników kazał jej dać. Posłał więc kata i kazał ściąć Jana w więzieniu. Przyniesiono głowę jego na misie i dano dziewczęciu, a ono zaniosło ją swojej matce.
Uczniowie zaś Jana przyszli, zabrali jego ciało i pogrzebali je; potem poszli i donieśli o tym Jezusowi.

Oto słowo Pańskie.



KOMENTARZ


Być prorokiem Jezusa

Jan Chrzciciel zapowiadał przyjście Mesjasza nie tylko swoimi słowami, ale także swoją śmiercią. Mocne było jego świadectwo. Nawet ewangeliści wspominają, że kilka razy ludzie zdumieni nauką i cudami Jezusa twierdzili, że to Jan Chrzciciel powrócił do życia. Czy jednak Jan Chrzciciel nie przesadził ze stanowczością w głoszeniu prawdy, narażając własne życie? Dlaczego mieszał się w prywatne życie innych? Jak wtedy, tak i dziś te pytania mogą się rodzić również w naszych umysłach. Pojęcia grzechu i zgorszenia często zostają wyparte z odpowiedzialnej świadomości nawet ludzi wierzących. Prorocy głoszący swym życiem Boga są odrzucani. Atakowani przez tych, którzy żyją według bezmyślnej zasady: „Bo taki jest świat”. A wszystko dlatego, że są dla nich wyrzutem sumienia. Tymczasem Jezusowa przyjaźń czyni nas Jego prorokiem. Chcesz być wierny światu czy Bogu?

Pomóż mi, Panie, abym zawsze był Twoim prorokiem. Spraw, proszę, aby w Twoim Kościele nigdy nie zanikł duch prorocki, który umacnia go Twymi obietnicami i wzywa do nawrócenia.
.



www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła