Czytania

Strona główna Czytania

WSPOMNIENIE ŚW. JANA CHRYZOSTOMA, BISKUPA I DOKTORA KOŚCIOŁA (czytania z dnia)

PIĄTEK XXIII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE  (1 Tm 1,1-2.12-14)

Pozdrowienie i dziękczynienie Pawła za nawrócenie

Początek Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza.

Paweł, apostoł Chrystusa Jezusa według nakazu Boga, Zbawiciela naszego, i Chrystusa Jezusa, naszej nadziei, do Tymoteusza, swego prawowitego dziecka w wierze. Łaska, miłosierdzie, pokój od Boga Ojca i Chrystusa Jezusa, naszego Pana.
Dzięki składam Temu, który mnie przyoblekł mocą, Chrystusowi Jezusowi, naszemu Panu, że uznał mnie za godnego wiary, skoro przeznaczył do posługi mnie, ongiś bluźniercę, prześladowcę i oszczercę. Dostąpiłem jednak miłosierdzia, ponieważ działałem z nieświadomości, w niewierze. A nad miarę obfitą okazała się łaska naszego Pana wraz z wiarą i miłością, która jest w Chrystusie Jezusie.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 16,1-2a i 5.7-8.11)

Refren: Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
mówię do Pana: „Tyś jest Panem moim”.
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
pełnię Twojej radości
i wieczną rozkosz *
po Twojej prawicy.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (J 17,17ba)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Słowo Twoje, Panie, jest prawdą,
uświęć nas w prawdzie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 6,39-42)

Obłuda

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Jezus opowiedział uczniom przypowieść: „Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Czy nie wpadną w dół obydwaj? Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego nauczyciel.
Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz?
Jak możesz mówić swemu bratu: «Bracie, pozwól, że usunę drzazgę, która jest w twoim oku», gdy sam belki w swoim oku nie widzisz?
Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka swego brata”.

Oto słowo Pańskie.



KOMENTARZ


Wspólnie na drodze wiary

Kościół jest nowym Ludem Bożym, który pielgrzymuje po drogach czasu do wieczności otwartej dzięki Jezusowi. On idzie pośród nas jak z uczniami do Emaus i wyjaśnia Pisma, uzdalniając w ten sposób wzrok do rozpoznania właściwej drogi. Dziś chce nam przypomnieć, że w tym pielgrzymowaniu jesteśmy za siebie wzajemnie odpowiedzialni. Odpowiedzialność domaga się od nas ciągłej korekty patrzenia, aby za właściwe nie uznać tego, co prowadzi do zguby: patrzenia na innych z góry, uprzedzeń, które sprawiają, że przypisujemy sobie bycie ich przewodnikami. Nie wolno zapomnieć, że w drodze najbardziej przeszkadzają własne słabości, a nie te, które widać u innych. Dlatego moją pierwotną troską jest wyraźne widzenie celu wyznaczonego przez Boga, a gdy pojawią się wątpliwości, rozwiewanie ich w świetle prawdy Jego słowa.

Panie, pozwól mi spojrzeć na moje życie w świetle prawdy wiary, abym nie lekceważył własnych błędów, zauważając je tylko u innych. Abym nie zniekształcał innym widzenia rzeczywistości wiary.



www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła