Czytania

Strona główna Czytania

PONIEDZIAŁEK XXIII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I



PIERWSZE CZYTANIE  (Kol 1,24-2,3)

Udział Pawła w misterium Chrystusa

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Kolosan.

Bracia:
Teraz się raduję w cierpieniach za was i ze swej strony w moim ciele dopełniam braki udręk Chrystusa dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół. Jego sługą stałem się według zleconego mi wobec was Bożego włodarstwa: mam wypełnić posłannictwo głoszenia słowa Bożego.
Tajemnica ta, ukryta od wieków i pokoleń, teraz została objawiona Jego świętym, którym Bóg zechciał oznajmić, jak wielkie jest bogactwo chwały tej tajemnicy pośród pogan. Jest nią Chrystus pośród was, nadzieja chwały. Jego to głosimy, upominając każdego człowieka i ucząc każdego człowieka z całą mądrością, aby każdego człowieka okazać doskonałym w Chrystusie. Po to właśnie się trudzę walcząc Jego mocą, która potężnie działa we mnie.
Chcę bowiem, abyście wiedzieli, jak wielką walkę toczę o was i o tych, którzy są w Laodycei, i o tych wszystkich, którzy nie widzieli mnie osobiście, aby ich serca doznały pokrzepienia, aby zostali w miłości pouczeni, ku osiągnięciu całego bogactwa pełni zrozumienia, ku głębszemu poznaniu tajemnicy Boga, to jest Chrystusa. W Nim wszystkie skarby mądrości i wiedzy są ukryte.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 62,6-7.9)

Refren: U Boga chwała i zbawienie moje.

Jedynie w Bogu szukaj spokoju, duszo moja, *
bo od Niego pochodzi moja nadzieja.
On tylko jest skałą i zbawieniem moim, *
On moją twierdzą, więc się nie zachwieję.

W każdym czasie *
Jemu ufaj, narodzie.
Przed Nim wylejcie wasze serca: *
Bóg jest naszą ucieczką.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Łk 4,18)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Moje owce słuchają mojego głosu.
Ja znam je, a one idą za Mną.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 6,6-11)

Uzdrowienie w szabat

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

W szabat Jezus wszedł do synagogi i nauczał. A był tam człowiek, który miał uschłą prawą rękę.
Uczeni zaś w Piśmie i faryzeusze śledzili Go, czy w szabat uzdrawia, żeby znaleźć powód do oskarżenia Go.
On wszakże znał ich myśli i rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: „Podnieś się i stań na środku”. Podniósł się i stanął.
Wtedy Jezus rzekł do nich: „Pytam was: Czy wolno w szabat dobrze czynić, czy wolno źle czynić? życie ocalić czy zniszczyć?”
I spojrzawszy wokoło po wszystkich, rzekł do człowieka: „Wyciągnij rękę”. Uczynił to i jego ręka stała się znów zdrowa.
Oni zaś wpadli w szał i naradzali się między sobą, co by uczynić Jezusowi.

Oto słowo Pańskie.



KOMENTARZ


Wolność i nadzieja

Widzimy dziś Jezusa, jak wyzwala ludzi z podwójnego zniewolenia. Jedno dotyczy choroby człowieka z bezwładną ręką, a drugie odnosi się do zniewolenia powodowanego postawą faryzeuszy, niewolników legalistycznie rozumianej religijności. Jezus w ten sposób pokazuje, że wolność i nadzieja występują razem. Stąd dziś pytanie skierowane do każdego z nas: Jaka religijność jest źródłem twojej nadziei? Z prawa można zrobić automatycznego wyzwoliciela człowieka. Jego litera staje się jednak dużym obciążeniem dla człowieka. Prawo, również Boże, ma wartość porządkującą, pomocniczą. Nie zastąpi osobistego spotkania z Bogiem. Ono uczy dostrzegania działania Boga w życiu własnym i innych, które przekracza ludzkie schematy myślenia. Jakże mizerna i nie do przyjęcia jest wizja wiary, która będzie mierzyć innych miarą zachowywania prawa. Otwartość na nowość Ewangelii nie tylko pomaga nie zamykać żadnego życia w schematach, ale i zachowywać Boże prawo.

Panie, Ty przyszedłeś, aby każdego z nas wyzwolić z wszelkich zniewoleń. W Tobie jest nasza moc i nasza nadzieja. Pozwól mi doświadczać tego każdego dnia.



www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2019”

ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła