Czytania

Strona główna Czytania

ŚRODA XXVIII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (Ga 5,18-25)
 
Uczynki ciała i owoce Ducha

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów.

Bracia:
Jeśli pozwolicie się prowadzić duchowi, nie znajdziecie się w niewoli Prawa.
Jest zaś rzeczą wiadomą, jakie uczynki rodzą się z ciała: nierząd, nieczystość, wyuzdanie, uprawianie bałwochwalstwa, czary, nienawiść, spór, zawiść, wzburzenie, niewłaściwa pogoń za zaszczytami, niezgoda, rozłamy, zazdrość, pijaństwo, hulanki i tym podobne. Co do nich zapowiadam wam, jak to już zapowiedziałem: ci, którzy się takich rzeczy dopuszczają, królestwa Bożego nie odziedziczą.
Owocem zaś ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciw takim cnotom nie ma Prawa. A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami. Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 1,1-2.3.4 i 6)

Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.

Błogosławiony człowiek, który nie idzie za radą występnych, +
nie wchodzi na drogę grzeszników *
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w prawie Pańskim upodobał sobie *
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
które wydaje owoc w swoim czasie,
liście jego nie więdną, *
a wszystko, co czyni, jest udane.

Co innego grzesznicy: *
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem znana jest Panu droga sprawiedliwych, *
a droga występnych zaginie.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (J 10,27)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Moje owce słuchają mojego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 11,42-46)

Jezus piętnuje obłudę faryzeuszów

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Jezus powiedział do faryzeuszów i uczonych w Prawie:
„Biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiego rodzaju jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą. Tymczasem to należało czynić i tamtego nie opuszczać.
Biada wam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach i pozdrowienia na rynku.
Biada wam, bo jesteście jak groby niewidoczne, po których ludzie bezwiednie przechodzą”.
Wtedy odezwał się do Niego jeden z uczonych w Prawie: „Nauczycielu, tymi słowami nam też ubliżasz”.
On odparł: „I wam, uczonym w Prawie, biada. Bo wkładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia, a sami jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie”.


Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ


Niebezpieczeństwo pychy

Skupiając się zbytnio na zewnętrznych rzeczach i przepisach, łatwo można pominąć istotę, którą jest sprawiedliwość i miłość Boża. Wtedy liczą się miejsca, które zajmujemy we wspólnocie czy danej społeczności, kto nas zaprasza, a kto nie, kto nas pozdrawia, a kto omija. Tylko że takie życie na pokaz zionie wręcz chłodem i wewnętrzną pustką, jest jak „groby pobielane”. Co więcej, często samemu, nie znając zmagań i trudów życia, można próbować dobrze radzić innym i mieć pomysł na rozwiązanie każdego ich problemu. Tymczasem Jezus nie rozwiązywał problemów ludzi, których spotykał, ale odwoływał się do ich wnętrza, do serca, do wewnętrznej siły: „Czy wierzysz, że mogę to uczynić?” albo „Niech ci się stanie według Twojej wiary”.

Jezu, uwolnij mnie od wszelkiej pychy, zadufania w sobie, życia na pokaz, abym nie pomijał już sprawiedliwości i miłości Bożej.


www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2020

s. Anna Maria Pudełko

Edycja Świętego Pawła