Czytania

Strona główna Czytania

SOBOTA XXX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (Flp 1,18b-26)

Dla mnie żyć to Chrystus

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Filipian.

Bracia:
Że na wszelki sposób rozgłasza się Chrystusa, z tego się cieszę i będę się cieszył. Wiem bowiem, że to mi wyjdzie na zbawienie dzięki waszej modlitwie i pomocy, udzielanej przez Ducha Jezusa Chrystusa, zgodnie z gorącym oczekiwaniem i nadzieją moją, że w niczym nie doznam zawodu. Lecz jak zawsze, tak i teraz, z całą swobodą i jawnością Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć.
Dla mnie bowiem żyć to Chrystus, a umrzeć to zysk. Jeśli bowiem żyć w ciele, to dla mnie owocna praca. Co mam wybrać? Nie umiem powiedzieć. Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść i być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze, pozostawać zaś w ciele to bardziej dla was konieczne.
A ufny w to wiem, że pozostanę i to pozostanę nadal dla was wszystkich, dla waszego postępu i radości w wierze, aby rosła wasza duma w Chrystusie przeze mnie, przez moją ponowną obecność u was.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 42,2-3.5bcd)

Refren: Boga żywego pragnie dusza moja.

Jak łania pragnie wody ze strumienia, *
tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże.
Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, *
kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?

Gdy wspominam, jak z tłumem *
kroczyłem do Bożego domu,
w świątecznym orszaku, *
wśród głosów radości i chwały.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 11,29ab)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie,
bo jestem cichy i pokorny sercem.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 14,1.7-11)

Przypowieść o zaproszonych na ucztę

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili. Opowiedział wówczas zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich:
„Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego. Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: «Ustąp temu miejsca». I musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce. Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedy przyjdzie gospodarz i powie ci: «Przyjacielu, przesiądź się wyżej». I spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników.
Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony”.


Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ


Odnaleźć swoje miejsce przy stole

Opowiadając przypowieść o zaproszonych na ucztę, Jezus nie chce dawać nam lekcji savoir-vivre’u przy stole. Przekazuje tylko głęboką prawdę, że królestwo Boże jest darem, że nasze miejsce w Kościele i w świecie odczytywane jako misja życia też jest darem. Bóg nigdy nic nam nie narzuca, lecz proponuje w duchu przyjaźni. Zasłuchaj się, jak Jezus, Gospodarz uczty eucharystycznej, mówi dziś do ciebie: „Przyjacielu, dobrze, że jesteś, oto miejsce przygotowane dla ciebie”. Kiedy Pan wskazuje nam miejsce przy stole, nie zabieramy go nikomu. Pokorą jest pozwolić Bogu, aby nas prowadził.

Jezu, wiem, że jestem oczekiwany na uczcie życia. Pragnę przyjąć to miejsce, które Ty sam dla mnie przygotowałeś.


www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2020

s. Anna Maria Pudełko

Edycja Świętego Pawła