Czytania

Strona główna Czytania

PIĄTEK V TYGODNIA WIELKANOCNEGO



PIERWSZE CZYTANIE (Dz 15,22-31)

Dekret Soboru Jerozolimskiego

Czytanie z Dziejów Apostolskich.

Po naradzie w Jerozolimie apostołowie i starsi wraz z całym Kościołem postanowili wybrać ludzi przodujących wśród braci: Judę, zwanego Barsabas, i Sylasa, i wysłać do Antiochii razem z Barnabą i Pawłem. Posłali przez nich pismo tej treści:
„Apostołowie i starsi bracia przesyłają pozdrowienie braciom pogańskiego pochodzenia w Antiochii, w Syrii i w Cylicji. Ponieważ dowiedzieliśmy się, że niektórzy bez naszego upoważnienia wyszli od nas i zaniepokoili was naukami, siejąc wam zamęt w duszach, postanowiliśmy jednomyślnie wybrać mężów i wysłać razem z naszymi drogimi: Barnabą i Pawłem, którzy dla imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa poświęcili swe życie. Wysyłamy więc Judę i Sylasa, którzy powtórzą wam ustnie to samo.
Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!”
Wysłannicy przybyli więc do Antiochii i zwoławszy lud, oddali list. Gdy go przeczytano, ucieszyli się z jego zachęcającej treści.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 57,8-9.10-12)

Refren: Będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów.

Serce moje jest mocne, Boże, +
mocne jest moje serce, *
zaśpiewam psalm i zagram.
Zbudź się, duszo moja, +
zbudź, harfo i cytro, *
a ja obudzę jutrzenkę.

Będę Cię chwalił wśród ludów, Panie, +
zaśpiewam Ci psalm wśród narodów. *
Bo Twoja łaska sięga aż do nieba,
a wierność Twoja po chmury. +
Wznieś się, Boże, ponad niebiosa, *
nad całą ziemię Twoja chwała.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 15,15b)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nazwałem was przyjaciółmi,
albowiem oznajmiłem wam wszystko,
co usłyszałem od mego Ojca.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (J 15,12-17)

To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Jezus powiedział do swoich uczniów:
„To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich.
Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.
Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili i by owoc wasz trwał - aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go prosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali”.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ



Wzajemność miłości

Miłość Boga zawsze jest pierwsza, uprzedza nas, obdarza. My możemy jedynie ją przyjmować, cieszyć się, odpowiadać na nią. To Jezus pierwszy nas umiłował, wybrał, obdarzył zaufaniem, ze sług uczynił swoimi przyjaciółmi i prosi, abyśmy wzajemnie obdarzali się miłością, którą On sam nam daje. O pierwszych chrześcijanach poganie mówili z podziwem: „Zobaczcie, jak oni się miłują”. Czy inni dziś, patrząc na nas, mogą powiedzieć to samo? Czy wzajemność w miłości, w przyjaźni, w braterstwie, w służbie jest wartością, która nas wyróżnia jako uczniów i przyjaciół Jezusa?

Jezu, pomóż mi odkrywać we wzajemnej miłości piękno, sens i cel chrześcijańskiego życia.


www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2020

s. Anna Maria Pudełko

Edycja Świętego Pawła