Czytania

Strona główna Czytania

PIĄTEK XII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE (2 Krl 25,1-12)

Zburzenie Jerozolimy i drugie przesiedlenie do Babilonu

Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej.

W dziewiątym roku panowania Sedecjasza, dziesiątego miesiąca i dziesiątego dnia miesiąca przybył król babiloński Nabuchodonozor wraz z całym swoim wojskiem przeciw Jerozolimie, obiegł ją, budując dokoła niej wały oblężnicze. Miasto było oblężone aż do jedenastego roku króla Sedecjasza. W czwartym zaś miesiącu, dziewiątego dnia miesiąca, kiedy głód srożył się w mieście i nie było już chleba dla ludu kraju, uczyniono wyłom w mieście.
Wszyscy wojownicy uciekli z miasta nocą przez bramę między podwójnym murem powyżej ogrodów królewskich. Chaldejczycy zaś znajdowali się dokoła miasta. Wyszli więc drogą prowadzącą ku Arabie.
Wojsko chaldejskie ścigało króla i dopędziło go na stepie Jerycha, całe zaś jego wojsko opuściło go idąc w rozsypkę. Pojmali więc króla i zaprowadzili go do króla babilońskiego, do Ribla, i wydali na niego wyrok. Synów Sedecjasza wymordowano na jego oczach, a król babiloński rozkazał wyłupić oczy Sedecjaszowi i zakuć go w podwójne kajdany z brązu. Następnie uprowadzili go do Babilonu.
W piątym zaś miesiącu, siódmego dnia miesiąca (był to dziewiętnasty rok króla babilońskiego, Nabuchodonozora) wkroczył do Jerozolimy Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, sługa króla babilońskiego. Spalił świątynię Pana, pałac królewski i wszystkie domy Jerozolimy, wszystkie wielkie domy spalił ogniem. Całe zaś wojsko chaldejskie, które było z dowódcą straży przybocznej, zburzyło cały mur dokoła Jerozolimy. Resztę zaś ludu, która pozostała w mieście, zbiegów, którzy przeszli do króla babilońskiego, oraz resztę tłumu Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, przesiedlił w niewolę. Lecz spośród biednego ludu ziemi dowódca straży przybocznej pozostawił niektórych jako uprawiających winnice i jako rolników.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 137,1-2.3.4-5.6)

Refren: Jerozolimo, nie zapomnę ciebie.

Nad rzekami Babilonu siedzieliśmy i płakali *
na wspomnienie Syjonu.
Na topolach tamtej krainy *
zawiesiliśmy nasze harfy.

Bo ci, którzy nas uprowadzili, *
żądali od nas pieśni,
nasi gnębiciele żądali pieśni radosnej: *
„Zaśpiewajcie nam którąś z pieśni syjońskich”.

Jakże możemy śpiewać pieśń Pańską *
w obcej krainie?
Jeruzalem, jeśli zapomnę o tobie, *
niech uschnie moja prawica.

Niech mi język przyschnie do gardła, *
jeśli o tobie nie będę pamiętał,
jeśli nie wyniosę Jeruzalem *
ponad wszelką swą radość.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 8,17)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus wziął na siebie nasze słabości
i nosił nasze choroby.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 8,1-4)

Uzdrowienie trędowatego

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Gdy Jezus zeszedł z góry, postępowały za Nim wielkie tłumy. A oto zbliżył się trędowaty, upadł przed Nim i prosił Go: „Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić”. Jezus wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł: „Chcę, bądź oczyszczony”. I natychmiast został oczyszczony z trądu.
A Jezus rzekł do niego: „Uważaj, nie mów nikomu, ale idź, pokaż się kapłanowi i złóż ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich”.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ





Pragnienie Boga i pragnienie człowieka

Jezus schodzi z Góry Błogosławieństw, gdzie wygłosił długą naukę na temat przeżywania relacji z Bogiem na podstawie nowej relacji do Prawa (Mt 5-7). Być może ten trędowaty z oddali, z ukrycia słuchał Jego słów, które zrodziły w nim nadzieję na uzdrowienie. Trędowaty zwraca się do Jezusa jako do swojego Pana i Boga, uznaje Jego moc i autorytet. Odwołuje się do Jego woli bez jakiegokolwiek nacisku. Jezus staje się mu niesamowicie bliski: wyciąga rękę, dotyka, pragnie jego uzdrowienia i oczyszcza go z trądu. Uzdrowienie jest doświadczeniem bliskości Jezusa, Jego miłości pragnącej dla nas jedynie dobra.

Jezu, dziś i ja z ufnością oddaję się Twojej woli, Twoim pragnieniom wobec mnie: Panie, jeśli chcesz, możesz…


www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2020

s. Anna Maria Pudełko

Edycja Świętego Pawła