Czytania

Strona główna Czytania

PIĄTEK XV TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE  (Iz 38,1-6.21-22.7-8)

Choroba i uzdrowienie Ezechiasza

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

W owych dniach król Ezechiasz zachorował śmiertelnie. Prorok Izajasz, syn Amosa, przyszedł do niego i rzekł mu: „Tak mówi Pan: «Rozporządź domem twoim, bo umrzesz i nie będziesz żył»”. Wtedy Ezechiasz odwrócił się do ściany i modlił się do Pana. A mówił tak: „Ach, Panie, wspomnij na to, proszę, że postępowałem wobec Ciebie wiernie i z doskonałym sercem, że czyniłem, co miłe oczom Twoim”. I płakał Ezechiasz bardzo rzewnie.
Wówczas Pan skierował do Izajasza słowo tej treści: „Idź, by oznajmić Ezechiaszowi: «Tak mówi Pan, Bóg Dawida, twego praojca: Słyszałem twoją modlitwę, widziałem twoje łzy. Uzdrowię cię. Za trzy dni pójdziesz do świątyni. Oto dodam do twego życia piętnaście lat. Wybawię ciebie i to miasto z ręki króla asyryjskiego i roztoczę opiekę nad tym miastem»”
Powiedział też Izajasz. „Weźcie placek figowy i przyłóżcie do wrzodu, a zdrów będzie!” Ezechiasz zaś rzekł: „Jaki znak upewni mię, że wejdę do świątyni Pana?” Izajasz odrzekł: „Niech ci będzie ten znak od Pana, że spełni On tę rzecz, którą przyrzekł: «Oto Ja cofnę cień wskazówki zegarowej o dziesięć stopni, po których słońce już zeszło na słonecznym zegarze Achaza»”. I cofnęło się słońce o dziesięć stopni, po których już zeszło.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Iz 38,10.11.12abcd.16)

Refren: Pan mnie zachował od unicestwienia.

Mówiłem: „W połowie dni moich *
muszę odejść;
w bramach Otchłani odczuję *
brak reszty lat moich”.

Mówiłem: „Nie ujrzę już Pana *
na ziemi żyjących,
nie będę patrzył na nikogo *
spośród mieszkańców tego świata.

Mieszkanie me rozbiorą i przeniosą ode mnie *
jak namiot pasterzy.
Zwijam jak tkacz moje życie. *
On mnie odcina od nici.

Nad którymi Pan czuwa, ci żyją, *
wśród nich dopełni się życie mego ducha.
Uzdrowiłeś mnie, Panie, *
i żyć dozwoliłeś”.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (J 10,27)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Moje owce słuchają mojego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 12,1-8)

Syn Człowieczy jest Panem szabatu

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Pewnego razu Jezus przechodził w szabat wśród zbóż. Uczniowie Jego, będąc głodni, zaczęli zrywać kłosy i jeść.
Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu: „Oto Twoi uczniowie czynią to, czego nie wolno czynić w szabat”.
A On im odpowiedział:
„Nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy był głodny, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego i jadł chleby pokładne, których nie wolno było jeść jemu ani jego towarzyszom, tylko samym kapłanom?
Albo nie czytaliście w Prawie, że w dzień szabatu kapłani naruszają w świątyni spoczynek szabatu, a są bez winy? Oto powiadam wam: Tu jest coś większego niż świątynia.
Gdybyście zrozumieli, co znaczy: «Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary», nie potępialibyście niewinnych. Albowiem Syn Człowieczy jest Panem szabatu”.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ



Wolni, aby rozeznawać

Jak łatwo można ocenić człowieka i go potępić. Faryzeusze czynili to często, będąc bardzo surowymi stróżami nie tylko Bożego prawa, lecz także ludzkich przepisów. Bóg dał człowiekowi wolność i szanuje ją całkowicie, nie odbiera mu jej nawet wtedy, gdy ten dokonuje złych wyborów, ponosi porażki czy podejmuje błędne decyzje. Prawo Boże jest ponad prawem ludzkim. To przepisy są dla człowieka, a nie człowiek dla przepisów. Dzięki przykazaniom i przepisom człowiek może rozeznawać i wybierać dobro. Bóg cieszy się okazywaniem miłosierdzia potrzebującym, a nie czynieniem z nich ofiar własnych wymagań.

Panie, przepraszam Cię, za te chwile, kiedy przepisy stają się dla mnie ważniejsze od człowieka, kiedy zatrzymuję się na mojej małoduszności, zamiast szukać dobra i miłosierdzia.


www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2020

s. Anna Maria Pudełko

Edycja Świętego Pawła