Czytania

Strona główna Czytania

WTOREK XIV TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II



PIERWSZE CZYTANIE (Oz 8,4-7.11-13)

Bałwochwalstwo i nieposłuszeństwo Izraelitów

Czytanie z Księgi proroka Ozeasza.

To mówi Pan:

„Synowie Izraela czynili sobie królów, lecz wbrew mojej woli, książąt mianowali, też bez mojej wiedzy. Czynili posągi ze srebra swego i złota, na własną zagładę. Odrzucam cielca twojego, Samario, gniew mój się przeciw niemu zapala; jak długo jeszcze nie będą mogli być uniewinnieni synowie Izraela? Wykonał go rzemieślnik, lecz nie jest on bogiem; w kawałki się rozleci cielec samaryjski. Oni wiatr sieją, zbierać będą burzę. Zboże bez kłosów nie dostarczy mąki; jeśliby nawet dało, zabierze ją obcy.
Wiele ołtarzy Efraim zbudował, ale mu służą jedynie do grzechu. Wypisałem im moje liczne prawa, lecz je przyjęli jako coś obcego. Lubią ofiary krwawe i chętnie składają, lubią też mięso, które wówczas jedzą, lecz Pan nie ma w tym upodobania. Wspominam wtedy na ich przewinienia i karzę ich za grzechy, niech wrócą znów do Egiptu”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 115,3-4.5-6.7ab-8.9-10)

Refren: Naród wybrany ufa swemu Panu.

Nasz Bóg jest w niebie, *
czyni wszystko, co zechce.
Ich bożki są ze srebra i złota, *
dzieło rąk ludzkich.

Mają usta, ale nie mówią; *
mają oczy, ale nie widzą.
Mają uszy, ale nie słyszą; *
mają nozdrza, ale nie czują zapachu.

Mają ręce pozbawione dotyku, *
nogi mają, ale nie chodzą.
Do nich będą podobni ci, którzy je robią, *
i każdy, który im ufa.

Ale dom Izraela pokłada ufność w Panu, *
On jest ich pomocą i tarczą.
Dom Aarona pokłada ufność w Panu, *
On jest ich pomocą i tarczą.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 4,23)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 9,32-37)

Jezus lituje się nad ludźmi

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Przyprowadzono do Jezusa niemowę opętanego. Po wyrzuceniu złego ducha niemy odzyskał mowę, a tłumy pełne podziwu wołały: „Jeszcze się nigdy nic podobnego nie pojawiło w Izraelu”.
Lecz faryzeusze mówili: „Wyrzuca złe duchy mocą ich przywódcy”.
Tak Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza.
Wtedy rzekł do swych uczniów: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ



Odwaga czynienia dobra

Prawdziwe dobro i miłość nigdy nie pozostawiają obojętnymi. Są ludzie, którzy widząc dzieła Jezusa, zachwycają się i wielbią Boga. Są i tacy, jak faryzeusze, którzy mocą swojego autorytetu oskarżają, zniesławiają i dyskredytują Jezusa, zarzucając Mu współdziałanie z demonem. Dla Jezusa, jako Boga Człowieka, posądzenie Go o współpracę z szatanem jest największą zniewagą, gdyż Jezus nie ma nic wspólnego ze złem. Jednak ani pochwały, ani krytyki nie powstrzymają działalności Jezusa. On jako posłany przez Ojca idzie dalej, pełniąc Jego wolę. Troszczy się o zwykłych ludzi, a jednocześnie o tych, których chce posłać do nich z Dobrą Nowiną.

Jezu, naucz mnie wierności woli Ojca bez względu na pochwały czy krytykę.


www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2020

s. Anna Maria Pudełko

Edycja Świętego Pawła