Czytania

Strona główna Czytania


PONIEDZIAŁEK XXIII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II




PIERWSZE CZYTANIE  (1 Kor 5,1-8)

Zgorszenie należy usunąć z Kościoła

Czytanie z Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian.

Bracia:
Słyszy się powszechnie o rozpuście między wami, i to o takiej rozpuście, jaka się nie zdarza nawet wśród pogan; mianowicie, że ktoś żyje z żoną swego ojca. A wy unieśliście się pychą, zamiast z ubolewaniem żądać, by usunięto spośród was tego, który się dopuścił wspomnianego czynu. Ja zaś, nieobecny wprawdzie ciałem, ale obecny duchem, już potępiłem, tak jakbym był wśród was, sprawcę owego przestępstwa. Przeto wy, zebrawszy się razem w imię Pana naszego Jezusa, w łączności z duchem moim i z mocą Pana naszego Jezusa, wydajcie takiego szatanowi na zatracenie ciała, lecz ku ratunkowi jego ducha w dzień Pana Jezusa.
Wcale nie macie się czym chlubić. Czyż nie wiecie, że odrobina kwasu całe ciasto zakwasza? Wyrzućcie więc stary kwas, abyście się stali nowym ciastem, jako że przaśni jesteście. Chrystus bowiem został złożony w ofierze jako nasza Pascha. Tak przeto odprawiajmy święto nasze nie przy użyciu starego kwasu, kwasu złości i przewrotności, lecz przaśnego chleba czystości i prawdy.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 5,5-6a.6b-7.12)

Refren: Prowadź mnie, Panie, w swej sprawiedliwości.

Bo Ty nie jesteś Bogiem, *
któremu miła nieprawość,
zły nie może przebywać u Ciebie, *
nie ostoją się przed Tobą nieprawi.

Nienawidzisz wszystkich, *
którzy zło czynią.
Zgubę zsyłasz na każdego, kto kłamie. *
Pan brzydzi się człowiekiem podstępnym i krwawym.

Ale wszyscy, którzy uciekają się do Ciebie, *
niech się cieszą i radują na zawsze.
Osłaniaj ich, niech się Tobą weselą *
wszyscy, którzy miłują Twoje imię.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (J 10,27)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Moje owce słuchają mojego głosu.
Ja znam je, a one idą za Mną.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 6,6-11)

Uzdrowienie w szabat

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

W szabat Jezus wszedł do synagogi i nauczał. A był tam człowiek, który miał uschłą prawą rękę.
Uczeni zaś w Piśmie i faryzeusze śledzili Go, czy w szabat uzdrawia, żeby znaleźć powód do oskarżenia Go.
On wszakże znał ich myśli i rzekł do człowieka, który miał uschłą rękę: „Podnieś się i stań na środku”. Podniósł się i stanął.
Wtedy Jezus rzekł do nich: „Pytam was: Czy wolno w szabat dobrze czynić, czy wolno źle czynić? życie ocalić czy zniszczyć?”
I spojrzawszy wokoło po wszystkich, rzekł do człowieka: „Wyciągnij rękę”. Uczynił to i jego ręka stała się znów zdrowa.
Oni zaś wpadli w szał i naradzali się między sobą, co by uczynić Jezusowi.

Oto słowo Pańskie.

KOMENTARZ



Nowe spojrzenie

Jezus przywraca właściwy wymiar otaczającej Go rzeczywistości. Szabat był świętym czasem odpoczynku i radowania się w Bogu. Ale jak może się radować ktoś, kto cierpi, kto ma ku temu poważną przeszkodę? Jezus uzdrawiał w szabat nie tylko dlatego, aby ludzie doświadczali spotkania z dobrocią Ojca, lecz także po to, aby usunąć to wszystko, co stało na przeszkodzie w spotkaniu z Bogiem. Niestety, ani uczeni w Piśmie, ani faryzeusze nie umieli przyjąć i zrozumieć tego, że w przeżywaniu szabatu chodzi o coś więcej niż o suchy przepis. A ja? Jak patrzę na otaczającą mnie rzeczywistość? Czy jestem powierzchowny, płytki, czy potrafię spojrzeć głębiej, z poziomu serca, a nie tylko przyzwyczajeń?

Jezu, proszę, pomóż mi wyzbyć się starych przyzwyczajeń i ucz mnie nowego spojrzenia, spoj- rzenia serca.


www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2020

s. Anna Maria Pudełko

Edycja Świętego Pawła