Czytania

Strona główna Czytania

ŚW. JÓZEFA OBLUBIEŃCA NMP - UROCZYSTOŚĆ


PIERWSZE CZYTANIE (2 Sm 7, 4-5a. 12-14a. 16)

Pan Bóg da Jemu tron Jego praojca, Dawida

Czytanie z Drugiej Księgi Samuela

Pan skierował do Natana następujące słowa: «Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: To mówi Pan: „Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. On zbuduje dom imieniu memu, a Ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem.
Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki”».

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 89, 2-3. 4-5. 27 i 29)

Refren: Jego potomstwo będzie trwało wiecznie.

O łaskach Pana będę śpiewał na wieki,
Twą wierność będę głosił moimi ustami *
przez wszystkie pokolenia.
Albowiem powiedziałeś:
«Na wieki ugruntowana jest łaska», *
utrwaliłeś swą wierność w niebiosach.

Refren: Jego potomstwo będzie trwało wiecznie.

«Zawarłem przymierze zmoim wybrańcem, *
przysiągłem mojemu słudze, Dawidowi:
Twoje potomstwo utrwalę na wieki *
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia».

Refren: Jego potomstwo będzie trwało wiecznie.

«On będzie wołał do Mnie:
„Ty jesteś moim Ojcem, *
moim Bogiem, Opoką mojego zbawienia”.
Na wieki zachowam dla niego łaskę *
i trwałe z nim będzie moje przymierze».

Refren: Jego potomstwo będzie trwało wiecznie.


DRUGIE CZYTANIE (Rz 4, 13. 16-18. 22)

Wbrew nadziei uwierzył nadziei

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia: Nie od wypełniania Prawa została uzależniona obietnica dana Abrahamowi i jego potomstwu, że będzie dziedzicem świata, ale od sprawiedliwości uzyskanej przez wiarę. Dlatego dziedzictwo przypada dzięki wierze, aby było z łaski i aby w ten sposób obietnica pozostała niewzruszona dla całego potomstwa, nie tylko dla potomstwa opierającego się na Prawie, ale i dla tego, które żyje dzięki wierze Abrahama. On to jest ojcem nas wszystkich – jak jest napisane: «Uczyniłem cię ojcem wielu narodów» – przed obliczem Boga. Jemu on uwierzył jako Temu, który ożywia umarłych i powołuje do istnienia to, co nie istnieje.
On to wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się «ojcem wielu narodów» zgodnie z tym, co było powiedziane: «Takie będzie twoje potomstwo». Dlatego też policzono mu to za sprawiedliwość.

Oto słowo Boże.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Ps 84 (83), 5)

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie,
nieustannie wielbiąc Ciebie.

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.


EWANGELIA (Mt 1, 16. 18-21. 24a)

Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.
Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak.
Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.
Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów».
Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański.

Oto słowo Pańskie.


Albo:

EWANGELIA (Łk 2, 41-51a)

Ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jeruzalem na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został młody Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest wśród pątników, uszli dzień drogi iszukali Go między krewnymi i znajomymi. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go.
Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami.
Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemu nam to uczyniłeś? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie».
Lecz On im odpowiedział: «Czemu Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?». Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział.
Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany.

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Imię Jezus!

Ewangelia z uroczystości św. Józefa Oblubieńca ujawnia nam prawdę, którą łatwo przeoczyć. Podkreśla się, że Józef nigdy nie wypowiedział słowa, a przynajmniej żadna z Ewangelii nie notuje ani jednej jego wypowiedzi. To każe nam myśleć o Jezusowym opiekunie jak o mędrcu, który pokornie usuwa się w cień, schodzi na trzeci plan historii zbawienia i za wszelką cenę próbuje nie absorbować naszej uwagi. To wszystko prawda. Gdy wczytamy się jednak w zdanie: Urodzi Ona syna, a ty nadasz Mu imię Jezus, zrozumiemy, że przynajmniej to jedno słowo musiał wypowiedzieć – głośno, wyraźnie, podejmując ostateczną, nieodwołalną decyzję. Bezdyskusyjnie i z mocą: imię Jezus. Jeśli nawet nie było to jedyne słowo, jakie kiedykolwiek wypowiedział, było z pewnością najważniejsze i centralne. Wszystkie inne prowadziły do tego jednego imienia.

Panie Jezu, Twoje święte Imię niesie zbawienie całemu światu. Dziś pragnę podziękować Józefowi, że w chwili Twoich narodzin wypowiedział Twoje Imię, bym teraz i ja mógł je wypowiadać z nadzieją zbawienia. Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2022

o. Michał Legan OSPPE
Edycja Świętego Pawła