Czytania

Strona główna Czytania

WTOREK IV TYGODNIA WIELKANOCNEGO



PIERWSZE CZYTANIE (Dz 11,19-26)

Pierwsi „chrześcijanie” w Antiochii

Czytanie z Dziejów Apostolskich.

Ci, których rozproszyło prześladowanie, jakie wybuchło z powodu Szczepana, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii, głosząc słowo samym tylko Żydom. Niektórzy z nich pochodzili z Cypru i z Cyreny. Oni to po przybyciu do Antiochii przemawiali też do Greków i opowiadali Dobrą Nowinę o Panu Jezusie. A ręka Pańska była z nimi, bo wielka liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana.
Wieść o tym doszła do uszu Kościoła w Jerozolimie. Wysłano do Antiochii Barnabę. Gdy on przybył i zobaczył działanie łaski Bożej, ucieszył się i zachęcał wszystkich, aby całym sercem wytrwali przy Panu; był bowiem człowiekiem dobrym i pełnym Ducha Świętego i wiary. Pozyskano wtedy wielką liczbę dla Pana.
Barnaba udał się też do Tarsu, aby odszukać Szawła. A gdy znalazł, przyprowadził go do Antiochii i przez cały rok pracowali razem w Kościele, nauczając wielką rzeszę ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 87,1a i 2 i 3a.4-5.6-7)

Refren: W ręce Twe, Panie, składam ducha mego.

Na świętych górach Jego miasto: +
umiłował Pan bramy Syjonu *
bardziej niż wszystkie namioty Jakuba.
Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, *
miasto Boże.

Wymienię Egipt Babilon wśród tych, co mnie znają, +
oto Filistea, Tyr, i Etiopia. *
nawet taki kraj tarn się narodził.
O Syjonie powiedzą: „Każdy człowiek urodził się na nim, *
a Najwyższy sam go umacnia”.

Pan zapisuje w księdze ludów: *
„Oni się tam narodzili”.
I tańcząc śpiewać będą; *
„Wszystkie moje źródła są w tobie”.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 10,27)

Aklamacja:Alleluja, alleluja, alleluja.

Moje owce słuchają mojego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Aklamacja:Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (J 10,22-30)

Moje owce słuchają mojego głosu

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Obchodzono w Jerozolimie uroczystość Poświęcenia Świątyni. Było to w zimie. Jezus przechadzał się w świątyni, w portyku Salomona.
Otoczyli Go Żydzi i mówili do Niego: „Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie”.
Rzekł do nich Jezus: „Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie. Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec.
Moje owce słuchają mojego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki.
Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno jesteśmy”.

Oto słowo Pańskie.



KOMENTARZ


Być jedno z Ojcem
 
Jezus, nauczając w świątyni, wyznaje Żydom, że jest jedno z Ojcem. W wersecie, który następuje bezpośrednio po dzisiejszej Ewangelii, opisana jest ich reakcja na Jego słowa: Żydzi znowu porwali kamienie, aby zabić Jezusa (J 10, 31). W końcu ogłosił, że jest jedno z Bogiem, tzn. że zrównał się z Nim. Jak więc mogli inaczej zareagować? Aby odkryć w Jezusie Boga, trzeba - powiedzmy to językiem Ewangelii - należeć do Jego owczarni, trzeba podążać za Nim. On rzeczywiście jest jedno z Ojcem, a nas zaprasza do tego, abyśmy idąc za Nim, upodabniali się do Niego i dzięki temu każdego dnia coraz bardziej zbliżali się do jedności z Ojcem, która swoje spełnienie osiągnie u kresu naszej drogi.
 
Ojcze, Ty dałeś nam Jezusa jako przewodnika w drodze ku Tobie. Daj nam wiernie kroczyć za Nim, abyśmy posłuszni Jego nauce każdego dnia zbliżali się do Ciebie.


Rozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2017”
Autorzy: o. Daniel Stabryła OSB, o. Michał Legan OSPPE
Edycja Świętego Pawła