Czytania

Strona główna Czytania

CZWARTEK PO POPIELCU


PIERWSZE CZYTANIE (Pwt 30, 15-20)

Wierność i grzech, życie i śmierć

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

Mojżesz powiedział do ludu: «Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i szczęście, śmierć i nieszczęście. Ja dziś nakazuję ci miłować Pana, Boga twego, i chodzić Jego drogami, zachowywać Jego polecenia, prawa i nakazy; abyś żył i mnożył się, a Pan, Bóg twój, będzie ci błogosławił w kraju, który idziesz posiąść.
Ale jeśli swe serce odwrócisz, nie usłuchasz, zbłądzisz i będziesz oddawał pokłon cudzym bogom, służąc im – oświadczam wam dzisiaj, że na pewno zginiecie, niedługo zabawicie na ziemi, którą idziecie posiąść, po przejściu Jordanu.
Biorę dziś przeciwko wam na świadków niebo i ziemię, kładę przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo, miłując Pana, Boga swego, słuchając Jego głosu, lgnąc do Niego; bo tu jest twoje życie i długie trwanie twego pobytu na ziemi, którą Pan poprzysiągł dać przodkom twoim: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi».

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6)

Refren: Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu.

Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych,
nie wchodzi na drogę grzeszników *
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie *
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

Refren: Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu.

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
które wydaje owoc w swoim czasie.
Liście jego nie więdną, *
a wszystko, co czyni, jest udane.

Refren: Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu.

Co innego grzesznicy: *
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, *
a droga występnych zaginie.

Refren: Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Mt 4, 17)

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

Pan mówi: Nawracajcie się,
bliskie jest królestwo niebieskie.

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.


EWANGELIA (Łk 9, 22-25)

Kto straci swoje życie z mego powodu, ten je zachowa

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; zostanie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie».
Potem mówił do wszystkich: «Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa. Bo cóż za korzyść dla człowieka, jeśli cały świat zyska, a siebie zatraci lub szkodę poniesie?».

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

To, co we mnie wieczne

W słownikach ludzi wszystkich czasów i wszystkich przestrzeni geograficznych nie ma słowa straszniejszego niż „śmierć”. Owo ostateczne, definitywne i nieodwołane słowo przeraża, bo cała nasza natura, wszystko, co w nas instynktowne, każdy samozachowawczy odruch, ale także to wszystko, co w nas rozumowe, wysokie, ludzkie – nauczone jest śmierci unikać tak długo, jak to tylko możliwe. Dopiero na poziomie duchowym rodzi się paradoksalna myśl, wynikająca wprost z naszej metafizycznej relacji ze Stwórcą. Jest taka śmierć, która nie może nas skrzywdzić, ponieważ otworzy nas na drugie, pełniejsze życie. W tej perspektywie kurczowe trzymanie się życia pierwszego, życia w ciele, to błąd. Odpowiedzią jest Chrystus, to On jest życiem samym i jedynym gwarantem życia wiecznego.

Panie Jezu, Życie i Zmartwychwstanie nasze. Oto staję przed Tobą z całym swoim lękiem, z całym swoim instynktownym pragnieniem życia i proszę – uratuj to, co we mnie wieczne. Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2022

o. Michał Legan OSPPE
Edycja Świętego Pawła