Czytania

Strona główna Czytania

ŚW. WOJCIECHA, BISKUPA I MĘCZENNIKA, PATRONA POLSKI - UROCZYSTOŚĆ


PIERWSZE CZYTANIE (Dz 1, 3-8)

Apostołowie świadkami Jezusa

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Po swojej męce Jezus dał apostołom wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym.
A podczas wspólnego posiłku przykazał im nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca:
«Słyszeliście o niej ode Mnie – mówił – Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym».
Zapytywali Go zebrani: «Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraela?» Odpowiedział im: «Nie wasza to rzecz znać czasy i chwile, które Ojciec ustalił swoją władzą, ale gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi».

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 126 (125), 1b-2b. 2c-3. 4-5. 6)

Refren: Kto we łzach sieje, żąć będzie w radości.
Albo: Alleluja.

Gdy Pan odmienił los Syjonu, *
wydawało się nam, że śnimy.
Usta nasze były pełne śmiechu, *
a język śpiewał z radości.

Refren: Kto we łzach sieje, żąć będzie w radości.

Mówiono wtedy między narodami: *
«Wielkie rzeczy im Pan uczynił».
Pan uczynił nam wielkie rzeczy *
i radość nas ogarnęła.

Refren: Kto we łzach sieje, żąć będzie w radości.

Odmień znowu nasz los, o Panie, *
jak odmieniasz strumienie na Południu.
Ci, którzy we łzach sieją, *
żąć będą w radości.

Refren: Kto we łzach sieje, żąć będzie w radości.

Idą i płaczą, *
niosąc ziarno na zasiew,
lecz powrócą z radością, *
niosąc swoje snopy.

Refren: Kto we łzach sieje, żąć będzie w radości.


DRUGIE CZYTANIE (Flp 1, 20c-30)

Dla mnie żyć – to Chrystus

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

Bracia:
Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć. Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus, a umrzeć – to zysk. Jeśli zaś żyć w ciele – to dla mnie owocna praca, cóż mam wybrać? Nie umiem powiedzieć.
Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść, a być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze; pozostawać zaś w ciele – to bardziej konieczne ze względu na was. A ufny w to, że pozostanę, i to pozostanę nadal dla was wszystkich, dla waszego postępu i radości w wierze, aby rosła wasza duma w Chrystusie Jezusie przez moją ponowną obecność u was.
Tylko sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej, abym ja – czy to gdy przybędę i ujrzę was, czy też będąc z daleka – mógł usłyszeć o was, że trwacie mocno w jednym duchu, jednym sercem walcząc wspólnie o wiarę w Ewangelię, i w niczym nie dajecie się zastraszyć przeciwnikom. To właśnie jest dla nich zapowiedzią zagłady, dla was zaś zbawienia, i to przez Boga. Wam bowiem z łaski dane jest dla Chrystusa: nie tylko w Niego wierzyć, ale i dla Niego cierpieć, skoro toczycie taką samą walkę, jaką u mnie widzieliście i jaką teraz prowadzę.

Oto słowo Boże.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 12, 26a)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Kto chciałby Mi służyć, niech idzie za Mną,
a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (J 12, 24-26)

Ziarno, które wpadłszy w ziemię, obumrze, przynosi plon obfity

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie samo jedno, ale jeśli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. Kto zaś chciałby Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec».

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Ziarno obumarło na krzyżu

Ta niezwykła prawda, którą wygłasza Jezus Chrystus w dzisiejszej Ewangelii, prawda o małym ziarenku pszenicy, znajduje swoje ucieleśnienie w Nim samym, w naszym Panu i Zbawicielu. W Nim ta prawda najpełniej się wyjaśnia. Wyjaśnia się w Jego śmierci, która jest życiodajna. Tak, On jest ziarnem, które obumarło na krzyżu, my natomiast jesteśmy nieustannie wzywani do tego, by Go na tej drodze naśladować. Nie chodzi bynajmniej o to, by skupić się na wypełnianiu przykazań, choć to bardzo ważny krok. Prawdziwym wyzwaniem jest umrzeć dla swoich ambicji, planów, umrzeć dla swojej woli. Jeśli wycofamy się z tej drogi, staniemy się ziarnem, które nie miało szansy obumrzeć i zbutwiało, nie wydając plonów. Jezus o tym wiedział i dlatego wybrał tę drogę.

Panie Jezu Chryste, ucz mnie, bym nieustannie zwracał swoje oczy ku woli Twojego Ojca, gdyż chcę, aby w mojej historii wypełniło się powołanie ziarna. Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2022

o. Michał Legan OSPPE
Edycja Świętego Pawła