Czytania

Strona główna Czytania

SOBOTA V TYGODNIA WIELKIEGO POSTU


PIERWSZE CZYTANIE (Ez 37, 21-28)

Bóg gromadzi rozproszonych

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Tak mówi Pan Bóg:
«Oto wybieram Izraelitów spośród ludów, do których pociągnęli, i zbieram ich ze wszystkich stron, i prowadzę ich do ich kraju. I uczynię ich jednym ludem w kraju, na górach Izraela, i jeden król będzie nimi wszystkimi rządził, i już nie będą tworzyć dwóch narodów, i już nie będą podzieleni na dwa królestwa.
I już nie będą się kalać swymi bożkami i wstrętnymi kultami, i wszelkimi odstępstwami. Uwolnię ich od wszystkich wiarołomstw, którymi zgrzeszyli, oczyszczę ich i będą moim ludem, Ja zaś będę ich Bogiem.
Sługa mój, Dawid, będzie królem nad nimi, i wszyscy oni będą mieć jedynego Pasterza, i żyć będą według moich praw, i moje przykazania zachowywać będą i wypełniać. Będą mieszkali w kraju, który dałem słudze mojemu, Jakubowi, w którym mieszkali wasi przodkowie. Zamieszkają w nim oni i synowie, i wnuki ich na zawsze, a mój sługa, Dawid, będzie na zawsze ich władcą.
I zawrę z nimi przymierze pokoju: będzie to wiekuiste przymierze z nimi. Osadzę ich i rozmnożę, a mój przybytek pośród nich umieszczę na stałe. Mieszkanie moje będzie pośród nich, i Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. Ludy zaś pogańskie poznają, że Ja jestem Pan, który uświęca Izraela, gdy mój przybytek będzie wśród nich na zawsze».

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Jr 31, 10. 11-12b. 13)

Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.

Słuchajcie, narody, słowa Pańskiego, *
głoście je na wyspach odległych i mówcie:
«Ten, który rozproszył Izraela, znów go zgromadzi *
i będzie nad nim czuwał jak pasterz nad swym stadem».

Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.

Pan bowiem uwolni Jakuba, *
wybawi go z rąk silniejszego od niego.
Przyjdą z weselem na szczyt Syjonu *
i rozradują się błogosławieństwem Pana.

Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.

Wtedy dziewica rozweseli się w tańcu *
i młodzieńcy cieszyć się będą ze starcami.
Zamienię bowiem ich smutek w radość, *
pocieszę ich i rozweselę po ich troskach.

Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ez 18, 31ac)

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy
i uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha.

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.


EWANGELIA (J 11, 45-57)

Jezus umrze, aby zgromadzić rozproszone dzieci Boże

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wielu spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego. Niektórzy z nich udali się do faryzeuszów i donieśli im, co Jezus uczynił.
Arcykapłani więc i faryzeusze zwołali Sanhedryn i rzekli: «Cóż zrobimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, a przyjdą Rzymianie i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród». Wówczas jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był najwyższym kapłanem, rzekł do nich: «Wy nic nie rozumiecie i nie bierzecie tego pod rozwagę, że lepiej jest dla was, aby jeden człowiek umarł za lud, niżby miał zginąć cały naród».
Tego jednak nie powiedział sam od siebie, ale jako najwyższy kapłan w owym roku wypowiedział proroctwo, że Jezus ma umrzeć za naród, i nie tylko za naród, ale także po to, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno. Tego więc dnia postanowili Go zabić.
Odtąd Jezus już nie występował otwarcie wśród Żydów, tylko odszedł stamtąd do krainy w pobliżu pustyni, do miasta zwanego Efraim, i tam przebywał ze swymi uczniami.
A była blisko Pascha żydowska. Wielu przed Paschą udawało się z tej okolicy do Jerozolimy, aby się oczyścić. Oni więc szukali Jezusa i gdy stanęli w świątyni, mówili jeden do drugiego: «Jak wam się zdaje? Czyżby nie miał przyjść na święto?»
Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali polecenie, aby każdy, ktokolwiek będzie wiedział o miejscu Jego pobytu, doniósł o tym, by można było Go pojmać.

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Okrutne słowo „korzystniej”

Kozioł ofiarny to biedne zwierzę, na które Żydzi Starego Testamentu zrzucali wszystkie swoje winy, a później umierało samotnie na pustyni, by ci, którzy położyli na nie swoje ręce, mogli czuć się oczyszczeni i uwolnieni. Mechanizm kozła ofiarnego jest głęboko wpisany w ludzką naturę. Jest w nas jakieś atawistyczne pragnienie, by złożyć to, co w nas najgorsze; to, co jest naszą winą, naszym grzechem, na ramiona niewinnego baranka. Proroctwo, które w dzisiejszej Ewangelii wypowiada Kajfasz, ma najgłębszy duchowy sens, nawet jeżeli sam arcykapłan go nie rozumie. Wypowiada on przecież dziwne słowo korzystniej. Tak, rzeczywiście korzystniej jest, by jeden człowiek umarł za wszystkich. Jest to jednak także okrutne i niesprawiedliwe. U progu Wielkiego Tygodnia musimy nazwać rzeczy po imieniu. Oto Jezus Chrystus zgodził się na nasze okrucieństwo i niesprawiedliwość: wziął, niczym kozioł ofiarny, nasze winy na swoje ramiona.

Panie Jezu Chryste, podobny do baranka, który zaplątał się w ciernie na górze Moria, gdy Abraham miał zabić Izaaka w ofierze Bogu. Upadam przed Tobą na twarz, wdzięczny za krwawe dzieło ofiarowania życia, które uwolniło mnie od moich grzechów. Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2022

o. Michał Legan OSPPE
Edycja Świętego Pawła