Czytania

Strona główna Czytania

WSPOMNIENIE ŚW. JANA MARII VIANNEYA, KAPŁANA (czytania z dnia)

CZWARTEK XVIII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II


PIERWSZE CZYTANIE (Jr 31, 31-34)

Nowe przymierze

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Pan mówi: «Oto nadchodzą dni, kiedy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze. Nie takie jak przymierze, które zawarłem z ich przodkami, kiedy ująłem ich za rękę, by wyprowadzić z ziemi egipskiej. To moje przymierze złamali, mimo że byłem ich władcą, mówi Pan.
Lecz takie będzie przymierze, jakie zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercach. Będę im Bogiem, oni zaś będą Mi ludem.
I nie będą się musieli wzajemnie pouczać, mówiąc jeden do drugiego: Poznajcie Pana! Wszyscy bowiem od najmniejszego do największego poznają Mnie, mówi Pan, ponieważ odpuszczę im występki, a o grzechach ich nie będę już wspominał».

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 51 (50), 12-13. 14-15. 18-19)

Refren: Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste.

Stwórz, Boże, we mnie serce czyste *
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza *
i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Refren: Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste.

Przywróć mi radość Twojego zbawienia *
i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.
Będę nieprawych nauczał dróg Twoich *
i wrócą do Ciebie grzesznicy.

Refren: Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste.

Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz, *
a całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz.
Boże, moją ofiarą jest duch skruszony, *
pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.

Refren: Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mt 16, 18)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ty jesteś Piotr, czyli Opoka,
i na tej opoce zbuduję mój Kościół,
a bramy piekielne go nie przemogą.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 16, 13-23)

Wyznanie Piotra i pierwsza zapowiedź męki

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?»
A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków».
Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?»
Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego».
Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie».
Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.
Odtąd zaczął Jezus Chrystus wskazywać swoim uczniom na to, że musi udać się do Jerozolimy i wiele wycierpieć od starszych i arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie. A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: «Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku».

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Zaleta Piotra

W osobie Piotra dostrzegamy całą złożoność człowieka, dostrzegamy, jak bardzo jesteśmy skomplikowani. Gotowi w jednej chwili na największe i najpiękniejsze wyznania, na zdobycie szczytów wiary, na postawę heroiczną, a już za chwilę upadamy w największą słabość. Ten, który jako jedyny odważył się – także w naszym imieniu – wyznać: Ty jesteś Chrystusem, Synem Boga żywego, jest tym samym, który odważył się upominać Jezusa Chrystusa. Jak bardzo Piotr przypomina każdego z nas, gotowego składać najświętsze przysięgi, wyznawać największą miłość, obiecywać wierność do końca, a za chwilę – niepewnego, zagubionego, zrozpaczonego, gotowego zdradzać i kłamać. Cała ludzka wielkość i cała ludzka słabość skupiły się w tym biblijnym bohaterze, dlatego stał się skałą naszej wiary: mocną i kruchą jednocześnie. W największej bowiem słabości, w chwili największych błędów miał jednak tę wielką zaletę, która o wszystkim przesądziła: kochał.

Panie Jezu Chryste, Ty widzisz, że także we mnie rodzi się niezgoda na Twój krzyż. Proszę Cię o mądrość i wiarę, bym wyznawał w Tobie Chrystusa, ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Zbawiciela. Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2022

o. Michał Legan OSPPE
Edycja Świętego Pawła