Czytania

Strona główna Czytania

WSPOMNIENIE ŚW. DOMINIKA, KAPŁANA (czytania z dnia)

PONIEDZIAŁEK XIX TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II


PIERWSZE CZYTANIE (Ez 1, 2-5. 24-28c)

Widzenie chwały Boga

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Piątego dnia miesiąca czwartego – rok to był piąty od uprowadzenia do niewoli króla Jojakina – Pan skierował słowo do kapłana Ezechiela, syna Buziego, w ziemi Chaldejczyków nad rzeką Kebar; była tam nad nim ręka Pańska.
Patrzyłem, a oto wiatr gwałtowny nadszedł od północy, wielki obłok i ogień płonący oraz blask dokoła niego, a z jego środka promieniowało coś jakby połysk stopu złota ze srebrem, ze środka ognia. Pośrodku było coś podobnego do czterech Istot żyjących. Oto ich wygląd: miały one postać człowieka.
Gdy szły, słyszałem poszum ich skrzydeł jak szum wielkich wód, jak głos Wszechmogącego, odgłos ogłuszający jak zgiełk obozu żołnierskiego; natomiast gdy stały, skrzydła miały opuszczone. Nad sklepieniem, które było nad ich głowami, rozlegał się głos.
Ponad sklepieniem, które znajdowało się nad ich głowami, było coś, co wyglądało jak szafir, a miało kształt tronu, a na nim jakby zarys postaci człowieka. Następnie widziałem coś jakby połysk stopu złota ze srebrem, który wyglądał jak ogień wokół niego. Ku górze od tego, co wyglądało jak biodra, i w dół od tego, co wyglądało jak biodra, widziałem coś, co wyglądem przypominało ogień, a wokół niego roztaczał się blask. Jak pojawienie się tęczy na obłokach w dzień deszczowy, tak przedstawiał się ów blask dokoła.
Taki był widok tego, co było podobne do chwały Pańskiej. Oglądałem ją. Następnie padłem na twarz.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 148, 1b-2. 11-12. 13-14c)

Refren: Niebo i ziemia pełne chwały Twojej.
Albo: Alleluja.

Chwalcie Pana z niebios, *
chwalcie Go na wysokościach.
Chwalcie Go, wszyscy Jego aniołowie, *
chwalcie Go, wszystkie Jego zastępy.

Refren: Niebo i ziemia pełne chwały Twojej.

Królowie ziemscy i wszystkie narody, *
władcy i wszyscy sędziowie tej ziemi,
młodzieńcy i dziewczęta, *
starcy i dzieci.

Refren: Niebo i ziemia pełne chwały Twojej.

Niech imię Pana wychwalają,
bo tylko Jego imię jest wzniosłe. *
Majestat Jego ponad ziemią i niebem.
On pomnaża potęgę swego ludu.
Oto pieśń pochwalna wszystkich Jego świętych, *
synów Izraela, ludu, który jest Mu bliski.

Refren: Niebo i ziemia pełne chwały Twojej.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. 2 Tes 2, 14)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Bóg wezwał nas przez Ewangelię,
abyśmy dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 17, 22-27)

Podatek na świątynię

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus przebywał w Galilei z uczniami, rzekł do nich: «Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Oni zabiją Go, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie». I bardzo się zasmucili.
Gdy przyszli do Kafarnaum, przystąpili do Piotra poborcy didrachmy z zapytaniem: «Wasz Nauczyciel nie płaci didrachmy?» Odpowiedział: «Tak».
Gdy wszedł do domu, Jezus uprzedził go, mówiąc: «Szymonie, jak ci się zdaje: Od kogo królowie ziemscy pobierają daniny lub podatki? Od synów swoich czy od obcych?»
Gdy Piotr powiedział: «Od obcych», Jezus mu rzekł: «A zatem synowie są wolni. Żebyśmy jednak nie dali im powodu do zgorszenia, idź nad jezioro i zarzuć wędkę. Weź pierwszą złowioną rybę, a gdy otworzysz jej pyszczek, znajdziesz statera. Weź go i daj im za Mnie i za siebie».

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Boskość i uniżenie

Autor Ewangelii podkreśla dziś bardzo wyraźnie, że Jezus miał wyjątkowy sposób poznania, dzięki któremu wiedział także to, czego po ludzku wiedzieć nie mógł. Jezus najpierw odwołuje się do rozmowy Piotra z poborcą podatkowym – rozmowy, której nie słyszał, potem natomiast proponuje złowienie ryby, która połknęła monetę. Nie ma więc tu mowy o żadnym przypadku, lecz o pewnej wszechwiedzy, możliwej tylko dla Boga samego. Podatek miał charakter świątynny, miał więc służyć kultowi. Jezus Chrystus jest tym, który ów kult ma odbierać, a nie składać. Mógłby nie zapłacić. Przyjął jednak pozycję sługi, choć miał wszelkie prawa Syna. Ewangelia z jednej strony podkreśla więc Jego boskość, a z drugiej – Jego uniżenie. Prowokuje nas do zastanowienia: Czy przeżywamy swoje życie w pokorze, czy godzimy się na uniżenie. A ja? Czy zgadzam się na to, by nie skorzystać z żadnego ze swoich praw, skoro tak zrobił mój Pan i Zbawiciel.

Panie Jezu Chryste, przychodzę dziś do Ciebie w przekonaniu, że możesz wszystko. Proszę, zapłać za mnie dłużny zapis, który tak obciąża moje sumienie. Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2022

o. Michał Legan OSPPE
Edycja Świętego Pawła