Józef Giaccardo (imię Tymoteusz przyjął na ślubach zakonnych) urodził się 13 czerwca 1896 roku w Narzole, w północnych Włoszech. Rodzice jego utrzymywali się z pracy na roli. Już od wczesnego dzieciństwa Józef wykazywał zamiłowanie do modlitwy, a mając 7 lat powiedział: „pragnę zostać księdzem, aby głosić Ewangelię”. Odtąd pragnienie to rozbudzał w sobie nieustannie. W jego realizacji pomógł młodemu Józefowi ówczesny ojciec duchowny seminarium w Albie, późniejszy założyciel Rodziny Świętego Pawła, ks. Jakub Alberione. W czasie nauki w seminarium kleryk Józef Giaccardo wyróżniał się postępami w nauce, pracowitością i pobożnością.

Rok 1917 był dla Józefa niezwykle ważny – po wielomiesięcznych przemyśleniach postanowił przyłączyć się do grona chłopców skupionych wokół księdza Alberione, pragnących głosić słowo Boże przez dobrą chrześcijańską prasę. 19 października 1919 roku Tymoteusz Giaccardo przyjął święcenia kapłańskie. Jest to data znacząca dla całej Rodziny Świętego Pawła, ponieważ był on pierwszym kapłanem nowego Zgromadzenia i pierwszym wyświęconym dla nowej służby w Kościele.

Życie wewnętrzne ks. Tymoteusza Giaccardo koncentrowało się wokół ducha Ewangelii oraz pragnienia naśladowania św. Pawła Apostoła, ojca, mistrza i inspiratora duchowości paulińskiej. W centrum jego kapłańskiej posługi zawsze była Eucharystia. Jej sprawowanie i adoracja Najświętszego Sakramentu były źródłem łaski i fascynacji osobą Jezusa Mistrza, Drogi, Prawdy i Życia. Pobożność ks. Tymoteusza wyrażała się również w wielkim umiłowaniu Matki Najświętszej. Mówił o Niej, nauczał i pisał z dziecięcym uczuciem, a zarazem z wielką kompetencją. W nowopowstałym Zgromadzeniu nazywano go mistrzem; rzeczywiście był nim dla wszystkich; kochano go, słuchano, naśladowano i szanowano w Zgromadzeniu i poza nim. W roku 1926 ks. Alberione wysłał go do Rzymu z misją założenia pierwszego domu filialnego paulistów. Po dziesięciu latach owocnej pracy ks. Tymoteusz powrócił do Alby, aby tam objąć funkcję przełożonego w Domu Macierzystym Zgromadzenia. Wiernie współpracował z ks. Alberione, zaszczepiając nowo powstającym zgromadzeniom głębokie życie wewnętrzne, połączone z nowymi formami apostołowania. Jego życie jest wspaniałym, wciąż aktualnym, przykładem, jak łączyć doskonałość duchową z intensywnym życiem apostolskim.

Ksiądz Tymoteusz w szczególny sposób poświęcił się opiece duchowej nad nowym Zgromadzeniem Uczennic Boskiego Mistrza. Ojcu Angelico d'Alessandrii, wizytatorowi apostolskiemu, wyznał: „Ojcze, pragnę ofiarować moje życie Chrystusowi, aby tylko to Zgromadzenie miało swoje miejsce w życiu Kościoła; jestem przekonany, że Bóg mnie wysłucha”. Bóg przyjął jego ofiarę. 12 stycznia 1948 roku ks. Tymoteusz odprawił po raz ostatni w swym życiu Mszę św. Tego też dnia Pius XII zatwierdził Zgromadzenie Uczennic Boskiego Mistrza.

Ksiądz Tymoteusz Giaccardo zmarł w sobotę, 24 stycznia 1948 roku, w wigilię święta nawrócenia świętego Pawła.

22 października 1989 r. Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym.