Słyszy się czasem pytanie skierowane do paulistów: jeśli założył was bł. Jakub Alberione, to dlaczego nie nosicie w nazwie jego imienia, np. „Towarzystwo ks. Alberionego”, albo „alberionianie”? Przecież wiele zakonów i zgromadzeń zakonnych bierze swoją nazwę od imienia ich założyciela. Odpowiedź na to pytanie udzielił sam ks. Alberione.
Od października 1954 roku do maja 1955 roku bł. Jakub Alberione w okólniku „San Paolo” ('Święty Paweł') napisał serię artykułów, w których tłumaczył wybór św. Pawła Apostoła na patrona Towarzystwa Świętego Pawła (paulistów). „Rodzina Świętego Pawła – pisał ks. Alberione – postanawia reprezentować św. Pawła i żyć nim dzisiaj: myśląc, pragnąc, modląc się i uświęcając tak, jak robiłby to św. Paweł, gdyby żył dzisiaj. On żył dwoma przykazaniami miłości Boga i bliźniego w sposób tak doskonały, że ukazał Chrystusa w sobie samym… On uczynił Towarzystwo Świętego Pawła, którego jest założycielem. Nie Towarzystwo Świętego Pawła wybrało jego, ale on wybrał nas” (Carissimi in San Paolo, 1152).
W 1954 roku pauliści obchodzili 40. rocznicę założenia zgromadzenia. Z tej okazji ks. Alberione, jako założyciel, mógł spojrzeć na założoną przez siebie wspólnotę zakonną z pewnej perspektywy. Wtedy też napisał: „Najbardziej żywa wdzięczność kierowana jest pod adresem św. Pawła Apostoła, który jest prawdziwym założycielem zgromadzenia. Naprawdę on jest jego ojcem, nauczycielem, wzorem i obrońcą. On uczynił sobie tę rodzinę przez działanie fizyczne i duchowe, tak że nawet kiedy rozmyśla się o tym dzisiaj, nie można tego wystarczająco pojąć, a jeszcze trudniej to wytłumaczyć” (Carissimi in San Paolo, 147).
Święty Paweł Apostoł od początku towarzyszył rodzącej się wspólnocie. Znane jest zdjęcie z pierwszych lat istnienia paulistów, a właściwie jeszcze wtedy ich zalążka w postaci Szkoły Drukarskiej Małego Robotnika w Albie, gdzie grupa chłopców z ks. Alberionem siedzą przy wizerunku św. Pawła. Podobnie miało się z grupą dziewcząt, zafascynowanych apostolstwem dobrego druku, które siedzą także przy podobnym wizerunku św. Pawła. To przyszłe Siostry Świętego Pawła, powstałe w 1915 roku. Młodzi mężczyźni i kobiety – zafascynowani ideą apostolstwa Pawłowego, zainspirowani ks. Alberionem – dali tym samym początek Rodzinie Świętego Pawła, którą dziś tworzy pięć zgromadzeń zakonnych, cztery instytuty życia konsekrowanego oraz Stowarzyszenie Wspólpracowników Rodziny Świętego Pawła dla osób świeckich.
Dlaczego potrzebujemy św. Pawła? – pytano o to ks. Alberionego. On tak odpowiadał: „cała tajemnica wielkości św. Pawła tkwi w jego życiu wewnętrznym. On może powiedzieć, że zwyciężył od wewnątrz dzięki swojemu duchowi ubóstwa, nauki, najgłębszej wiedzy; zwyciężył dzięki miłości do Jezusa Chrystusa i dzięki duchowi umartwienia” (Prediche San Paolo, 260).
ks. Mariusz Krawiec SSP