Czytania

Strona główna Czytania

WTOREK XXVIII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I


PIERWSZE CZYTANIE (Rz 1, 16-25)

Boga można poznać przez Jego dzieła

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:
Ja nie wstydzę się Ewangelii, jest bowiem ona mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego, najpierw dla Żyda, potem dla Greka. W niej bowiem objawia się sprawiedliwość Boża, która od wiary wychodzi i ku wierze prowadzi, jak jest napisane: «A sprawiedliwy żyć będzie dzięki wierze».
Albowiem gniew Boży objawia się z nieba na wszelką bezbożność i nieprawość tych ludzi, którzy przez nieprawość nakładają prawdzie pęta. To bowiem, co o Bogu można poznać, jawne jest wśród nich, gdyż Bóg im to ujawnił. Albowiem od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty – wiekuista Jego potęga oraz bóstwo – stają się widzialne dla umysłu przez Jego dzieła, tak że nie mogą się oni wymówić od winy, ponieważ, choć Boga poznali, nie oddali Mu czci jako Bogu ani Mu nie dziękowali, lecz znikczemnieli w swoich myślach i zaćmione zostało bezrozumne ich serce. Podając się za mądrych, stali się głupimi. «I zamienili chwałę» niezniszczalnego Boga «na podobizny» i obrazy śmiertelnego człowieka, ptaków, czworonożnych zwierząt i płazów.
Dlatego wydał ich Bóg poprzez pożądania ich serc na łup nieczystości, tak iż dopuszczali się bezczeszczenia własnych ciał. Prawdę Bożą przemienili oni w kłamstwo i stworzeniu oddawali cześć, i służyli jemu, zamiast służyć Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 19 (18), 2-3. 4-5b)

Refren: Niebiosa głoszą chwałę Pana Boga.

Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy wiadomość przekazuje.

Refren: Niebiosa głoszą chwałę Pana Boga.

Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano.
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce świata.

Refren: Niebiosa głoszą chwałę Pana Boga.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Hbr 4, 12)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Żywe jest słowo Boże i skuteczne,
zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Łk 11, 37-41)

Czystość wewnętrzna

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Pewien faryzeusz zaprosił Jezusa do siebie na obiad. Poszedł więc i zajął miejsce za stołem. Lecz faryzeusz, widząc to, wyraził zdziwienie, że nie obmył wpierw rąk przed posiłkiem.
Na to Pan rzekł do niego: «Właśnie wy, faryzeusze, dbacie o czystość zewnętrznej strony kielicha i misy, a wasze wnętrze pełne jest zdzierstwa i niegodziwości.
Nierozumni! Czyż Stwórca zewnętrznej strony nie uczynił także wnętrza? Raczej dajcie to, co jest wewnątrz, na jałmużnę, a zaraz wszystko będzie dla was czyste».

Oto słowo Pańskie.


KOMENTARZ

Zachłanność i przewrotność

Zachłanność to nienasycenie w posiadaniu czegoś, pragnienie czegoś ponad rzeczywiste potrzeby. Przewrotność charakteryzuje osobę, która zachowuje się podstępnie i fałszywie. Jedna cecha napędza drugą, natomiast obie wolą pozostać raczej w ukryciu, niezauważone, zostawione jak kilka kropli na dnie kielicha czy resztka pokarmu na dnie talerza. W jaki sposób ukrywa się zachłanność? W kłamstwie. Zachłanność okłamuje nas co do naszych rzeczywistych potrzeb. Wykorzystuje doskonale do tego świat mody, trendy, media, próżność ludzkiego serca, pragnienie bycia u steru władzy. A przewrotność? Często nazywa siebie życiowym sprytem, umiejętnością radzenia sobie w niesprzyjających okolicznościach. Człowiek zachłanny i przewrotny bardzo często swoje wady uważa za cnoty, bo dzięki nim żyje mu się dostatniej i wygodniej. Jaka jest prawda o moim wnętrzu? Co kryje się za moimi życiowymi wyborami?

Panie Jezu, zachłanność i przewrotność to cechy, których chcę się wyzbyć. Nie pozwól mi tkwić w kłamstwie i ułudzie, że jestem zaradny życiowo, jeśli kogoś przy tym krzywdzę. Amen.

www.edycja.plRozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2023

ks. Cyprian Kostrzewa SSP
Edycja Świętego Pawła